HERINNERINGEN VAN EN AAN GODFRIED BOMANS

HERINNERINGEN VAN GODFRIED BOMANS EN VAN ZIJN VRIENDEN/BEKENDEN AAN BOMANS

1.GEZA FRID

Godfried Bomans schakend en Géza Frid piano spelend in afwachting van de volgende zet

Godfried Bomans schakend en Géza Frid piano spelend in afwachting van de volgende zet

Géza Frid (1904-1989) is geboren in de Hongaarse plaats Máramarossiget, tegenwoordig deel uitmakend van Roemenië. Hij stief 13 september 1989 in Beverwijk en was behalve een excellent pianist ook componist, muziekpedagoog en dirigent. Dankzij zijn muzikale moeder kwam hij al vroeg met muziek in aanraking en al op achtjarige leeftijd verhuisde hij naar Budapest om een opleiding te volgen aan de Frans Liszt Muziekacademie. Bela Bartók was zijn leermeester voor de piano en compositie kreeg hij onderwezen van de componist Zoltán Kodály. In 1929 emigreerde hij naar Amsterdam, waar hij in 1937 trouwde met de zangeres en pianiste Ella van Hall. Zijn levensbeschrijving is in boekvorm samengevat onder de titel ‘In tachtig jaar de wereld rond’ (…). Verder publiceerde hij in 1976 een boekje ‘Oog in oog met’ met zijn ontmoetingen met 3 schrijvers (Tolstoj, Thomas Mann en Godfried Bomans, 1 politicus (Mussolini) de dirigent Mengelberg en de componisten Bartók en Ravel. Bomans leerde hij niet slechts kennen vanwege diens belangstelling voor muziek maar ook als schaker. In een column, gepubliceerd in de Volkskrant van 21 januari 1967 noteerde Bomans onder de titel ‘Notities in Beverwijk’ met betrekking tot het Hoogoven schaaktoernooi: ‘Ik vind het elk jaar weer leuk om mee te doen in Beverwijk. Het is vooral een gezellig toernooi en je hoeft helemaal niet goed te zijn om bij aan te schuiven. Ze vinden daar altijd wel een paar jongens die er nog minder van kunnen, zodat je na afloop met een wordt naar huis gaat, want dat is de prijs. Dir jaar moest ik haar delen met Géza Frid die haar niet in tweeën sneed, maar haar op zijn rechterknie doormidden brak, wat een Hongaarse gewoonte is. In Hongarije schijnen de worsten zich voor dit gebruik te lenen, hier in Beverwijk moest hij onmiddellijk naar de stomerij , die echter gesloten was, zodat hij aan de feestmaaltijd in een padvindersbroek verschijnen moest (…)’.

Géza Frid, vooromslag van zijn boek In tachtig jaar de wereld rond

Géza Frid, vooromslag van zijn boek In tachtig jaar de wereld rond

Citaten uit Géza Frid in tachtig jaar de wereld rond

UIt: IJmuider Courant van 15-1-1960

Over 22e Hoogovenschaaktoernooi in het Kennemer Theater te Beverwijk. Uit: IJmuider Courant van 15-1-1960

Pagina 15: ‘Mijn vriend Godfried Bomans zei vaak, als we over de verschillende rassen en volkeren spraken, dat er tussen twee individuen meer verschil bestaat dan tussen twee volkeren’

Pagina 154: ‘In het jaar 1959 boekte ik op een totaal ander terrein, namelijk met schaken, andere succesjes. Tijdens het Hoogoven-schaaktoernooi in Beverwijk, waar ik met mijn trouwe schaakvriend Godfried Bomans in een tienkamp meedeed, won ik enkele keren van gerenommeerde schakers, onder meer van de kampioen van Friesland, Waling Dijkstra. Later maakten Godfried en ik samen deel uit van de ‘kunstenaarsgroep’, die zowat tien jaar lang aan de vierkampen heeft deelgenomen. Sinds de vroegtijdige dood van Bomans heb ik geen zin meer in wedstrijdschalen en thans beperk ik me tot het toekijken bi het spel van schaakmeesters en het naspelen van hun partijen.’

Pagina 170 naar aanleiding van het waarnemen van een aan Bartók gewijde straat in Heemskerk. ‘Godfried Bomans en ik hadden in het begin van het jaar tijdens het Hoogoven-schaaktoernooi te Beverwijk enkele moeilijke partijen te spelen. Eens zaten we in een afgelegen café de afgebroken partijen te analyseren. Op de terugweg zag ik in een voor mij onbekende buurt het bordje Bartókstraat, Ik was aangenaam verrast en ben spoedig daarna naar de burgemeester toegestapt om hem uit naam van Bartók mijn dank baarheid te getuigen. Dit vormde enkele malen later de aanleiding tot het concert Bartók in [het nabijgelegen] Beverwijk’.

Bartók-dag in Beverwijk. Uit: Het Vrije Volk van 17 mei 1962

Bartók-dag in Beverwijk. Uit: Het Vrije Volk van 17 mei 1962

Pagina 181 Op 25 januari 1964 vierde Géza Frid zijn zestigste verjaardag. ‘ Godfried Bomans hield daarbij een rede, waarbij de procedure van het heiligverklaren op zijn eigen onnavolgbare manier uiteenzette. ”Om heilig te worden verklaard”, zei hij met zijn bekende, ernstige stem “moet aan vier voorwaarden worden voldaan; de kandidaat moet eerbiedwaardig en een dienaar Gods zijn; hij moet wonderen kunnen verrichten…en hij moet dood zijn. Maar wat de paus niet kan”, zo vervolgde Godfried, “dat kan Philips wel. U ziet het resultaat.”

Pagina 194: over televisieprogramma op 16 december 1966 in Haarlem: ‘Mozart con variazoni. Hierbij dirigeerde Jacques Moolenijzer het “Trazomkoor”, solistische medewerking werd gegeven door Vera Beths (viool) en mijzelf op de Mozartvleugel. Godfried Bomans hield een uitstekende lezing over Mozart. Weliswaar was het programma iets te rommelig en een beetje lang – er kwam onder andere een schaakpartij tussen Godfried en mij aan te pas – maar toch was ik erg blij, dat mijn herinneringen uit Sighet een beetje op de achtergrond werden gedrongen’.

Uit: De Telegraaf van 23 april 1966

Uit: De Telegraaf van 23 april 1966

Uit: Limburgs Dagblad van 17 augustus 1967

Uit: Limburgs Dagblad van 17 augustus 1967

Pagina 212: n.a.v. 1969: ‘(…) ook wat betreft de financiële zekerheid – concerten en lessen aan het Utrechts Conservatorium – behoorde deze tijd tot de meest gelukkige perioden van mijn loopbaan. In deze maanden (zomer 1969) vonden ook de reizen naar de maan plaats; een gebeurtenis die ik samen met vriend Bomans zeer intens beleefde. Urenlang zaten we aan de televisie gekluisterd, ons terdege bewust van het feit getuige te mogen zijn van een van de belangrijkste evenementen van deze eeuw.’

Op pagina 257 schrijft Frid ten slotte over een reis naar Hongarije-Roemenië, vanuit Sighet naar Oradea, waarbij hij het boek van Jules Romains “Amitiés et Rencontres” had meegenomen om onderweg te lezen. ‘Dit vormde de aanleiding om mijn ontmoetingen met zeven beroemde mensen – Toltsoj, Thomas Mann, Bomans, Mussolini, Mengelberg, Bartók en Ravel – te beschrijven en in boekvorm te publiceren. Binnen enkele weken was ik met de tekst klaar, en was uitgever Heuff al met de voorbereidingen tot publicatie begonnen. Aan het eind van dat jaar is het boekje “Oog in oog met….” verschenen, voorzien van een voorwoord door Theo Olof’.

Vooromslag van Géza Frid: Oog in oog met o.a. Bomans

Vooromslag van Géza Frid: Oog in oog met o.a. Bomans

Gesigneerd in exemplaar van Frank van der Voordt

Gesigneerd in exemplaar van Frank van der Voordt

Citaat, uit: Oog on oog met Godfried Bomans

Citaat, uit: Oog on oog met Godfried Bomans

Uit: Oog in oog met Bomans

Uit: Oog in oog met Bomans

Uit: Oog in oog met Bomans

Uit: Oog in oog met Bomans

Uit: Oog in oog met Bomans

Uit: Oog in oog met Bomans

In ‘Met de complimenten van Bomans’ schrijft Arthur Frid, zoon van Géza Frid: ‘Op zijn 60e verjaardag, in 1964, gaf mijn vader een huisconcert voor zijn vrienden, onder wie Bomans. Daar werd o.a. ten doop gehouden Frids’ nieuwste compositie. “Esquisses Autobiographiques voor manus en piano, opgedragen aan de enige bespeler van manus, Arthur Frid”. )Een serieus ogend werkje, consciëntieus, opgetekend in twee gedetailleerde partituren, doortrokken van authentieke Hongaarse, Franse en Nederlandse reminiscenties, van “misterioso” en inclusief een complete “cadenza ad lib” voor het solo-instrument, de manus Frid sr. met veel bravoure achter de vleugel, Frid jr. handenwringend achter de microfoon. Kortom, een volstrekt absurd werkje, dat vader en zoon de jaren daarna bij passende gelegenheden nog diverse malen ten gehore zouden brengen, o.a. tijdens het zogenaamde Kolderconcert in het Concertgebouw en voor de tv).

Brief van Godfried Bomans aan Arthur Frid, zoon van Géza Frid

Brief van Godfried Bomans aan Arthur Frid, zoon van Géza Frid

Dit nu ter verklaring van de prachtige doch anders wel heel cryptische brief, die ik in 1965 van Bomans mocht ontvingen ter gelegenheid van mijn voorgenomen huwelijk’

Overlijdensbericht Géza Frid

Overlijdensbericht Géza Frid, 13 januari 1989

In memoriam Géza Frid door Paul Witteman

In memoriam Géza Frid door Paul Witteman

Graf van Géza Frid en zijn echtgenote Ella van Hall

Graf van Géza Frid en zijn echtgenote Ella Frid-van Hall op begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam

(Met dank aan Frank van der Voordt, secretaris van het Godfried Bomans Genootschap)

==============================================================

  1. GODFRIED BOMANS EN MIES BOUWMAN

In de werken van Bomans komt de naam van Mies Bouwman slechts twee maal voor, (1) in een column in De Volkskrant van 5 oktober 1963 ‘Bij Carmiggelt thuis’ en (2) op 21 december 1963 in ‘Het is bepaald niet zo’.

Ad 1. ‘(…) Ik ben visueel gesproken het volstrekte tegendeel van Mies Bouwman, die ik beschouw als de meest fotogenieke vrouw van hert westelijk halfrond. Als ze van de Westertoren tuimelde en iemand maakte een kiekje, dan zou ze er nóg leuk opstaan. Ik daarentegen ben onfotografeerbaar. Als ik op een foto lach zie ik eruit als een ziek nijlpaard. Lach ik niet, dan vertoon ik de gelaatsuitdrukking van iemand, die aan de groeve staat van zijn beste vriend. Ik moet gewoon niet gefotografeerd worden. Maar collegialiteit brengt me er telkens weer toe om in de meest potsierlijke houding te poseren.’ (deel IV, pagina 495)

Ad 2. ‘(…) “Fantastisch” wordt eveneens veel gebruikt. “Nou, Ko van Dijk vond ik fantastisch hoor, maar de anderen waren ook fantastisch, ik bedoel, alles was fantastisch en zo, mijns inziens”. Het woord “fantastisch” beleefde een hausse vlak na “Het Dorp’, waar Mies Bouwman het introduceerde, en is nu weer aan het afnemen. Betekenen die het weinig, omdat de eigenlijke mening aan de fantasie van de luisteraar wordt overgelaten. Het is evenals “fijn”, een lege zak, waar u vriendelijk verzocht wordt wat in te gooien, als u er ten minste nog wat uit wilt halen (…)’ (deel IV, pagina 507).

Mies Bouwman interviewt Godfried Bomans in Mies-en-scëne

Mies Bouwman interviewt Godfried Bomans in Mies-en-scène

Brief van de KRO aan Mies Bouwman

Brief van de Katholieke Radio Omroep aan Mies Bouwman uit 1951, toen nog woonachtig op het adres Heemsteedse Dreef 190

 

Mies Bouwman noemt in haar met J.van den Berg geschreven boekuitgave ‘Mies 25,5 jaar tv; omzien in verwondering’ (Wageningen, Veen, 19…) diverse malen Godfried Bomans en zijn familie. Ze woonde voor de oorlog aan de Heemstede Dreef in Heemstede, tot de familie in 1941 naar Noord-Brabant verhuisde waar haar vader, de latere gedeputeerde Uit haar Heemsteedse periode herinnert ze zich dat ze ooit ’s avonds met een mandje en schaar naar buiten ging om witte rozen te jatten uit het perk van de Heemsteedse Dreef. Vader L.P.N.A.Bouwman kreeg een directiefunctie bij de Batafabrieken (in Batadorp, gemeente Best) aanvaardde en Mies naar een door nonnen geleide meisjespensionaat Regina Coeli in Vught werd gestuurd. Ze schrijft: ‘Midden in de oorlog (eind april 1943 moesten we uit Best weg, er waren stakingen en het werd voor mijn vader onveilig. Terug dus naar Haarlem. Ik werd van de 2e klas kostschool in de 1e klas lyceum geplaatst en bleef daar ook nog zitten.’ De familie trok begin 1944 in op ‘Berkenrode’ aan de Herenweg in Heemstede, waar mevrouw Bomans-Reynart en haar kinderen woonde, die het huurde van de familie van Wickevoort Crommelin/Van Swinderen [mr.J.B.Bomans was in 1941 overleden]. ‘Er zat nog een gezin van 5 personen en op zolder huisden na 24 april 1944 33 broeders die uit hun klooster waren verdreven. We zaten in een schitterend huis, omgeven door een prachtige tuin en er gebeurde eigenlijk niets wat je als 12-jarige erg vond. Als je honger had, kreeg je van de keukenbroeder een boterham met kaas, als je bang was, deden de Bomans-jongens gek. Er waren zoveel mensen met verhalen, zoveel spellen die gespeeld konden worden in al die gangen en nissen. Natuurlijk werd er over de oorlog gesproken maar voor ons was het interessanter dat broeder Andreas achter ons meisje Corrie aanzat die in het bad sliep omdat er geen bed meer was.’

Vader Bouwman en enkele familieleden op het 'gras-zitje' achter Berkenrode

Vader Bouwman en enkele familieleden op het ‘gras-zitje’ achter Berkenrode

De evacué's op Berkenrode in augustus 1944. Staande de Broeders van De La Salle met in het midden Henk Bouwman en uiterst rechts het dienstmeisje Corroe. Op de voorste rij van links naar rechts: freule Van Lennep, vader M.Thierry de Bye Dolleman, Paul Bouwmna, moeder Bouwman, Tineke Bouwman, Broeder-directeur Eduard en tussen haar dochtertjesnnemarie en Jetty meder Thierry de Bye Dolleman, dan vader L.Bouwman en helemaal rechts geknield Mies Bouwman

De evacué’s op Berkenrode in augustus 1944. Staande de Broeders van De La Salle met in het midden Henk Bouwman en uiterst rechts het dienstmeisje Corrie. Op de voorste rij van links naar rechts: freule Van Lennep, vader M.Thierry de Bye Dolleman, Paul Bouwman, moeder Bouwman, Tineke Bouwman, Broeder-directeur Eduard en tussen haar dochtertjes Annemarie en Jetty moeder Thierry de Bye Dólleman, dan vader L.Bouwman en helemaal rechts geknield Mies Bouwman

bericht

Overlijdensadvertentie van L.J.P.N.A.Bouwman, in Heemstede overleden en begraven (e E Tijd, 7 juli 1957)

 

[Op latere leeftijd zou haar moeder in het verzorgingshuis het Overbos in Heemstede wonen].

Scène uit literair forum: Hou je aan je woord met Godfried Bomans, Hella Haasse, Karel Jonckheere (voorzitter), Victor van Vriesland en Harry Mulisch. Laatstgenoenmde zei later in een interview: 'Vergeleken bij Bomans waren wij nergens'.

Scène uit literair forum: Hou je aan je woord met Godfried Bomans, Hella Haasse, Karel Jonckheere (voorzitter), Victor van Vriesland en Harry Mulisch. Laatstgenoemde zei later in een interview: ‘Vergeleken bij Bomans waren wij nergens’.

Citaat uit pagina 82: ‘In 1961 brengt de AVRO een literair forum uit, dat ook de tijden zou trotseren. Het staat onder voorzitterschap van de Vlaamse woordkunstenaar Karel Jonckheere en heeft als eerste leden ‘Victoor’ van Vriesland, Hella Haasse, Harry Mulisch (nogal recalcitrant) en Godfried Bomans (altijd zonder kalm, zoals de recensenten in die tijd opmerken). Hou je aan je woord, heet het.’

V.l.n.r. Godfried Bomans, Harry Mulisch, Simon Carmiggelt en Mies Bouwman

V.l.n.r. Godfried Bomans, Harry Mulisch, Simon Carmiggelt en Mies Bouwman

 

Pagina’s 148-149 is een op televisie aan Godfried gestelde vraag gepubliceerd, inclusief diens antwoord:

Mies Bouwman interviewt Godfried Bomans in zijn rol als Sinterklaas

Mies Bouwman interviewt Godfried Bomans in zijn rol als Sinterklaas

Mies Bouwman: ‘Je hebt eens een stelling verkondigd, die misschien toch vaak verkeerd begrepen is en die er ongeveer op neer kwam dat mensen als monseigneur Bekkers, die je zeer bewonderde, en paus Johannes en president Kennedy, misschien wel gunstig vroeg gestorven zijn. In zekere zin. Wil je die nog eens uitleggen, een beetje?’

Godfried Bomans: ‘Juist. Ja, dat heeft veel kwaad bloed gezet. De mensen lezen slordig en ze dachten dat ik schreef, dat ik blij waas dat Bekkers gestorven was. Nu zijn er weinig mensen zo ontsteld geweest door die dood als ik, omdat ik hem persoonlijk gekend heb. Maar ik zie ook een lichtzijde. Kijk zo’n man is gestorven in de volle kracht van z’n belofte, he. Hij had een devies en dat heeft ie uitgesproken, en op het moment dat-ie het uit moest voeren (dat betekent dat je concessies moet doen), terug moet krabbelen, half niet toegeven), kortom in die schemerachtige toestand van iemand die het “waar moet maken’, op dát moment is die man gestorven. En daardoor is dat ideaal van Bekkers als in marmer gebeiteld. Dat is niet onderhevig aan de erosie van de praktijk, dat staat voorgoed ingegrift. En dat geldt ook voor Kennedy, nietwaar: Johnson zit nu met de brokken. Paus Paulus vinden wij een veel zwakkere figuur dan paus Johannes. ’t Is de vraag of hij dat is. Maar paus Paulus moet het waar maken. Het concilie en al die verschuivingen en zo in zijn kerk. En dat geldt ook voorde derde dode, die ik genoemd heb – wie was dat ook al weer…’

In een interview met Ted van Turnhout, gepubliceerd in ‘Berkenrode’ (2002) zei ze over Godfried onder meer: ‘Later zag ik hem vele keren in onze televisietijd. We hebben hem in diverse uitzendingen gehad, zoals in de stoel van Mies-en-s-cène”. We kwamen Godfried ook overal tegen want hij deed de raarste schnabbels. Dat hou je echt niet voor mogelijk! En we zijn ook wel in zijn prachtige huis in Bloemendaal geweest, waar we Godfried’s vrouw Pietsie hebben ontmoet. Prompt dacht ik op dat moment aan ons verblijf op Berkenrode, waar mevrouw Bomans en mijn ouders op een dag klaar stondenbom naar het huwelijk van Pietsie en Godfried te gaan, en dat hij toen niet op kwam dagen. Heel erg allenmaal. Godfried en ik hebben altijd een goede band gehouden. Door “Open het Dorp” werd ik in Nederland wereldberoemd en door dat programma “zo is het toevallig ook nog ‘ns een keer” werd ik ins ons land meteen wereldgehaat. Godfried schreef toen een voor mij onaardig stukje in de Volkskrant, niet echt venijnig. Maar hij begreep niet waarom ik in dat programma zat. En jaar of zo later sprak ik hem weer en toen zei hij, dat hij spijt had van zijn reactie en dat ik er goed aan had gedaan om uit die club te stappen. Hoewel we vrienden bleven, had ik wel in de gaten dat hij zijn kritisch vermogen begon kwijt te raken, in zijn doen en laten. Hij had natuurlijk zelf ook ook goed in de gaten dat hij in een circuit terecht was gekomen, waarin hij niet meer serieus werd genomen. Maar ik hen het altijd lief en opmerkelijk van hem gevonden dat hij, oen hij zijn spijt over dat stukje betuigde, ze “Wat jij gedaan hebt, uit dat programma stappen, was echt verstandig. Je kon weer doorgaan met je leven, maar ik kan nu niet meer terug.’

Uit: gesprek van Ted van Turnhout met Mies Bouwman in Berkenrode, 2002, (1)

Uit: gesprek van Ted van Turnhout met Mies Bouwman in Berkenrode, 2002, (1)

Vervolg Berkenrode (2)

Vervolg Berkenrode (2)

Vervolg Bouwman (3)

Vervolg Bouwman (3)

(Met dank aan mw. Ina Mostert-Stam uit Vogelenzang)

=====================================================

  1. BOMANS EN VAN WAVEREN ALS BUREN IN DE ZONNELAAN

Op 13 augustus 2016 overleed in Haarlem B.L.E. (Ben) van Waveren, geboren 28 mei 1928 in Ballenstedt, op 88-jarige leeftijd. In het Haarlems Dagblad is zaterdag 17september een in memoriam aan hem gewijd. Ben van Waveren woonde op het adres Zonnelaan 19, het echtpaar Bomans op nummer 17

Column gewijd aan Ben van Waveren, uit het Haarlems Dagblad van 17 september 2016

Column gewijd aan Ben van Waveren, uit het Haarlems Dagblad van 17 september 2016

Herinneringen van Sabine Lichtenstein, dochter van Hans Lichtenstein. Uit: tijdschriftGodfried 31/2

Herinneringen van Sabine Lichtenstein, dochter van Hans Lichtenstein. Uit: tijdschrift Godfried 31/2

Godfried Bomans in zijn huis aan de Zonnelaan kaartend met onderduikers, links de Joodse dirigent Hans Lichtenstein en rechts pottenbakker Jan ter Gouw

Godfried Bomans in zijn huis aan de Zonnelaan in 1944 kaartend met onderduikers, links de Joodse dirigent Hans Lichtenstein en rechts pottenbakker Jan ter Gouw

lichtenstein

Terwijl Godfried Bomans leest en een pijp rookt dekt Jan ter Gouw (Lou Bauer) de tafel. rechts zit Hans Lichtenstein met wie Bomans de bevrijding beleefde.

 

Hij woonde aan de Zonnelaan 19, naast Godfried Bomans. Godfried noteerde een en ander over zijn moeder Mieke van Waveren in diens ‘Journaal van de laatste oorlogsdagen en de eerste dagen der bevrijding’, gepubliceerd in De Werken, deel 1, p. 684vv.

5 september 1944; ‘(…) Mevrouw van Waveren deelt Amerikaanse vlaggen uit’. [Zij zal later gevangen worden gezet].

8 september: ‘(…) Vanochtend geen nieuws. Verder geen groente, geen aardappelen en geen melk. Eten wat ik gisteren “zwart” kocht: nl. 2 kolen, 2 p. peren, 2 p. tomaten, samen ƒ 5,-. Met misnoegen over de voorbarigheid der BBC algemeen. Nog steeds 7.30 binnen., en daarom gisteren den avond doorgebracht bij Van Waveren, onze buren’.

21 september; ‘(…) Zware gevechten in Nijmegen. Geallieerden veroveren de onbeschadigde Waalbrug. Maken contact met luchtlandingsleger bij Lent. Dit horen wij des avonds, op mijn slaapkamer, met de Van Waverens. Terneuzen bevrijd.’

21 januari 1945 ‘Gisteravond 25-jarige bruiloft bij Van Waveren en vandaag naar Aerdenhout, lezing bij C.Bangert (op de driewieler van Frits). In het donker gereden op Frits’ fiets als invalide.’

4 mei: ‘(…) In de verte het geweldig gejuich van de stad. Daartussen geweerschoten van de Duitsers, Bij Lunshof niemand thuis. Agent maande tot voorzichtigheid. Gingen daarop naar de Schröders. Daar aanwezig, behalve de familie, illegale meisjes, die plechtig hun voor- en achternamen bekend maakten. Er werd een stukje chocolade rondgedeeld en een glaasje cognac. Ook een sigaret. Volgens de (Franse?) zenden van 9 uur gaat morgenochtend om 8 uur de capitulatie in, voor Denemarken, Noorwegen en Holland. Ging daarna om 11 uur (!) nog naar Van Waveren, doch allen daar weg.(…)’.

10 mei: ‘Mieke van Waveren uit de gevangenis terug!’

Op 7 mei schreef Bomans: ‘(…) Op de Grote Markt werd gedanst. Erewacht bij de plek waar de 12 Haarlemmers gefusilleerd zijn. Stampvol in de stad. Gisteravond in Tuinwijk werd Hitler plechtig verbrand. (…)’.   8 mei ontbreekt.

Haarlemmers vieren de bevrijding. Rechts naast het bord 'Halt' is Godfried Bomans te zien

Haarlemmers vieren de bevrijding. Rechts naast het bord ‘Halt’ is Godfried Bomans omcirkeld  te zien

Op woensdag 9 mei heeft Bomans geschreven: ‘Gisterochtend met Mr. Nijssen, de Engelsman, de stad in. Boden ons op het stadhuis als tolk aan en werden als zodanig door mr. Westra [= gemeentesecretaris] ingeschreven. Daarna met een Canadees (Mr. Yates) in een café’tje. Hij dronk 1 fles Bordeaux (1885) to the bottom and six glasses of rhum, maar zei niets. It was quite expensive. Daarna naar Els van Hall, van wie ik een fiets kreeg. Een onvergetelijke avond bij Van Marle. Des nachts om 1 uur voor het laatst afgesnauwd door twee gewapende Duitsers. Rolde in bed.’

Over Ben van Waveren als buurman van Godfried Bomans, uit: Jac Aarts, Met andere maten, 2008, pagina 94

Over Ben van Waveren als buurman van Godfried Bomans, uit: Jac Aarts, Met andere maten, 2008, pagina 94

Vervolg Ben van Waveren, uit: Jac Aarts, Met andere maten, pagina 95

Vervolg Ben van Waveren, uit: Jac Aarts, Met andere maten, pagina 95

=====================================================

Wordt vevolgd (beeld Godfried Bomans door Wim Jonker; Scan studio Heemstede.

Wordt vervolgd met o.a. Lizzy en Co Breman, Nini Boesman  etc.  (beeld Godfried Bomans door Wim Jonker; Scan studio Heemstede)