Boekhandel van De Wit in Amsterdam op een gravure door Reinier Vinkeles uit 1763

BOEKENVEILINGHUIZEN-NIEUWS

In Beschreven Bladen, jaargang 20, nummer 1, januari 2010, schreef ik al over de omvangrijke bibliotheek van Michaël Zeeman (1958-2009), voor een groot deel gevormd in de periode dat hij van 1974 tot 1986 bij boekhandel-antiquariaat De Tille in Leeuwarden werkte [tegenwoordig Selexyz De Tille]. Na zeven jaar van rechtszaken tot een cassatie bij de Hoge Raad is met procederen gestopt en heeft uiteindelijk geen strafrechtelijke veroordeling plaatsgevonden. Op 11 en 12 mei kwam het eerste deel van de collectie onder de hamer bij Burgersdijk & Niermans in Leiden.
Publicist Ton van Dijk ging met Thys Dykstra, boekhandelaar in ruste, naar de kijkdagen om de in lotjes te veilen boeken in handen te nemen. De oud-directeur van De Tille kwam daarbij veel dure boeken tegen die volgens hem door de criticus zonder zijn toestemming zouden zijn meegenomen. Een verslag van dat bezoek is gepubliceerd in Vrij Nederland van 15 mei 2010, onder de titel: ‘Een nagelaten bekentenis’. Dykstra is van oordeel van de opzet van de bibliotheek feitelijk door hem is betaald, maar hij ontvangt geen eurocent en de opbrengst gaat naar de erven Zeeman. “Ik kan het nog steeds moeilijk verkroppen dat de strafzaak indertijd geseponeerd is, terwijl het bewijs voor het oprapen lag”.

Met vier Amsterdamse veilinghuizen gespecialiseerd  in boeken en prenten is het druk in de hoofdstad. Eén van hen is Amsterdam Book Auctions (ABA) [hier en daar al verward met Adams Amsterdam Book & Print Auctions]. Veilinghouder van ABA is M.A.del Pino en veilingmeester Geert Postma uit Groningen. Op 16 maart van dit jaar zijn liefst 1.156 door voornamelijk Nederlandse auteurs gesigneerde boeken geveild, bijeengebracht door mevrouw Loes Warmerdam van de OudeBoekerij, maar deze collectie bleef grotendeels onverkocht. Dat gold tevens voor het topstuk 4019: een zeldzaam botanisch boek uit 1863 dat was getaxeerd voor 16.000-20.000 euro. De OudeBoekerij ruimt op en verkoopt al haar boeken nu voor 1 of 2 euro per stuk. De kinderboeken waren het eerst allemaal verkocht.

Vooral in de Verenigde Staten brengen verzamelwaardige documenten nog altijd fabelachtige prijzen op. Op 22 februari van dit jaar bracht via een internetveiling een eerste druk van het stripboek ‘Action Comics nr.1’ over Superman een recordbedrag op van 1 miljoen dollar, ofwel circa 736.000 euro. De prijs bedroeg in 1938 slechts 10 eurocent. Aangenomen wordt dat nog ongeveer 100 exemplaren van deze eerste druk in omloop zijn. In 2009 is eenzelfde boekje voor 317.200 euro verkocht, maar dat bevond zich in een slechte conditie. Eind maart 2010 werd wederom een stripboek van Superman geveild door veilinghuis Comic Connect en nu bedroeg de verkoopprijs 1,5 miljoen dollar (1,1 miljoen euro). Daarmee is, althans antiquarisch gezien, Batman afgetroefd door Superman. De eerste strip van Batman ‘Detective Comics27’uit 1939 bracht in februari van dit jaar 1.075.000 dollar op. In de kiosk had het kleinood ooit 10 dollarcent gekocht, maar de vorige eigenaar had het 40 jaar geleden als geldbelegging gekocht voor zo’n 100 dollar. Wie oude exemplaren van voor 1940 bezit van zowel Batman als Superman doet er verstandig aan deze goed te conserveren en vrouw of partner en kinderen tijdig te waarschuwen.

17 juni 2010 worden bij Sotheby’s in New York ongeveer 200 brieven en ongepubliceerde memoires van de Amerikaanse schrijver Mark Twain [pseudoniem van Samuel Clemens] geveild, een eeuw na diens overlijden. Verwacht wordt dat dit materiaal tot 1 miljoen dollar zal opleveren.

Christie’s in Londen heeft bekend gemaakt op 7 juli een uitzonderlijke verzameling middeleeuwse handschriften aan te bieden. De opbrengst van 48 kavels is geraamd van 11 tot 16 miljoen pond. Geveild worden o.a.: een manuscriptbijbel met prachtige miniaturen uit de dertiende eeuw, oorspronkelijk afkomstig uit een Dominicaans klooster in Italië, getaxeerd voor 2,5 tot 3,5 miljoen pond; 2) een Engels gebedenboek uit de 14e eeuw met een geschatte waarde van 2 tot 3 miljoen pond en 3) het Chaucon getijdenboek, vervaardigd in het midden van de 15e eeuw voor een adellijk echtpaar uit Reims, met een geraamde opbrengst van 800.000 tot1.200.000 pond. Diverse boeken maken deel uit van de zogeheten Arcana collectie, gedurende zo’n 30 jaar bijeengebracht door een Amerikaanse zakenman en belegger.

DUURSTE STUKJE DEDRUKT PAPIER, EEN ZWEEDSE POSTZEGEL, IS ZO’N 2,5 MILJOEN DOLLAR WAARD

Zaterdag 22 mei van dit jaar is bij David Feldmann in Genève een unieke postzegel geveild. Het betreft een Zweedse postzegel uit1855, in1857 op een brief gebruikt, bekend onder de naam ‘Tre Skilling banco geel’. Het exacte verkoopbedrag waardoor de postzegel werd verhandeld is op verzoek van koper en verkoper niet openbaar gemaakt. Wèl dat de opbrengst hoger was dan de laatste verkoop in 1996 toen het0,03 gramwegende stukje papier 2,3 miljoen dollar opbracht. Het gaat bij deze postzegel om een misdruk. Zegels van drie skilling waren normaal blauw-groen, maar per vergissing werd een vel in geel-oranje gedrukt. De onlangs geveilde zegel is voor zover bekend het enige overgebleven exemplaar. Hij werd in 1885 ontdekt door een Zweedse schooljongen Georg Wilhelm Baeckman van veertien jaar die wat trachtte bij te verdienen door postzegels op brieven van zijn grootmoeder los te weken en aan een handelaar door te verkopen. In 1894 is de foutdruk doorverkocht aan de legendarische verzamelaar van postzegels en munten Philipp Ferrary (1850-1917). Hij betaalde 4.000 Oostenrijks-Hongaarse gulden. Sindsdien is er een hysterie rond deze postzegel. Het Zweedse Postmuseum maakte in 1970 openbaar dat de postzegel een vervalsing was, doch moest daar na grondig papierhistorisch onderzoek op terugkomen. Het drukwerkje veranderde diverse malen van eigenaar. Het kwam terecht bij o.a. een Zweedse baron, een Duitse jurist, koning Carol II van Roemenië en een Belgische tycoon. De laatste keren is postzegel doorverkocht in 1984, 1990, 1996 en nu dus in 2010. Het Zwitserse veilinghuis maakte bekend dat de zegel nu is gekocht aan een internationaal consortium dat er een goede investering in ziet, in de verwachting dat de zegel over een aantal jaren in waarde zal zijn gestegen. In een verklaring werd bericht: “The consortium members bought the stamp after deeming that is was a solid investment in these times of crisis.”  Weliswaar algemeen bekender zijn de penny blauw van 2 pence en oranje/rood van 1 penny uit Mauritius, beide uit 1847. Van de Blauwe Mauritius bestaan nog 10 exemplaren, van de 1 penny zegel wat meer, die per stuk minimaal een half miljoen dollar waard zijn. Eén ‘Mauritius Blue’ is in 1993 voor ongeveer 1,4 miljoen dollar verkocht. In 1993 werd een enveloppe geveild waarop beide postzegels waren geplakt. De verkoopprijs bedroeg toen 3,8 miljoen dollar en is daarbij verreweg het duurste filatelistische poststuk.

Bij gelegenheid van de Boekenweek 2010 gaf TNT Post in samenwerking met de CPNB een postzegel van 2,20 euro uit. Interessant voor filatelisten èn bibliofielen. Onder de plakbare zegel bevindt zich namelijk een miniboekje van 8 paginaatjes met een kort verhaal van Joost Zwagerman, de auteur van ‘Duel’, het boekenweekgeschenk.

Over postzegels gesproken: rond Multatuli verschenen eerder in ons land twee verschillende postzegels in 1987 en 2006 (1)  Op een Belgisch postzegelvelletje ‘een literaire wandeling door Brussel’ zijn dit voorjaar zeven letterkundigen afgebeeld op 5 postzegels, te weten: Paul Verlaine & Arthur Rimbaud, Charles Baudelaire, Charlotte & Emily Brontë, Multatuli en Victor Hugo. Voor Eduard Douwes Dekker is gekozen vanwege 150 jaar Max Havelaar én omdat Brussel van belang is geweest voor de totstandkoming van deze roman. Alle genoemde schrijvers hebben enige tijd in de Belgische hoofdstad gewoond. Door Multatuli-biograaf Dik van der Meulen is het Multatuli-jaar 2010 in Brussel geopend in het Vlaams-Nederlands Huis voor Cultuur en Debat: De Buren.  Voor De Volkskrant ging Michel Maas op zoek naar het huis van Eduard Douwes Dekker in Rangkasbitung, de hoofdstad van Lebak op West-Java. Daarbij bleek dat de achtermuur van de vroegere residentie kortgeleden is gesloopt. Hij bezocht daarbij ook de plaatselijke bibliotheek, die blijkt vernoemd baar ‘Saija en Adinda’. Maas schrijft in de Volkskrant-editie van 18/19 mei: “Twee klerken zitten naast de deur. Zij weten van niets. Als ik iets over een boek wil weten moet ik het hoofd hebben, Dedi Supardi. Die is binnen. Het hoofd is verdiept in gebed. Hij staat op en buigt, en knielt en buigt tussen zijn boeken, en laat zich door mij niet van de wijs brengen. Net als de rest heeft ook bidden zijn tijd in Rangkasbitung. Als hij klaar is met bidden, pakt hij de Max Havelaar uit de kast. Het is een Engelse vertaling zegt hij verontschuldigend, want geen mens in Indonesië leest nog Nederlands. Ik kijk op het uitleenkaartje. De Max Havelaar van Rangkasbitung is twee keer uitgeleend. Een keer in 1993, en de tweede keer in 1998. Ik draai mij om en neem de volgende koets naar huis. Hier heb ik niets meer te zoeken.”  Over ‘De regent van Lebak 150 jaar later’ publiceerde Dirk Vlasblom een door Vincent Mentzel geïllustreerde bijdrage in een tentoonstellingsuitgave van Bijzondere Collecties/UB/UVA 1,5 eeuw Max Havelaar is gedurende geheel 2010 aanleiding voor allerlei exposities, lezingen en nieuwe boeken. De Universiteit van Amsterdam heeft een aanvrage bij UNESCO gedaan om het manuscript van de Max Havelaar op te nemen in het Memory of the World Register. In het register zijn tot op heden van Nederland opgenomen:

1) sinds 2003 het archief van de VOC [in Nationaal Archief-Den Haag],

2) sinds 2003 de (joodse) bibliotheek Ets Haim – Livraria Montezinos in Amsterdam en

3) sedert 2009 ‘Het Achterhuis’ ofwel het originele dagboek van Anne Frank, dat voorheen bij het NIOD ondergebracht sinds kort in het Anne Frank Huis ligt tentoongesteld.

O.a. Teylers als oudste openbare museum in Nederland heeft intussen een verzoek ingediend om op de Werelderfgoedlijst te worden opgenomen.

Noot

(1)  Sinds januari van dit jaar is in de TNT serie ‘Mooi Nederland’ een postzegelvel aan Haarlem gewijd, uiteraard gedrukt door de Haarlemse drukkerij Joh. Enschedé. Op het vel – met 5 postzegels met een waarde van 0,44 euro – zijn o.a. de gevels te zien van het Teylers Museum, de Vleeshal en de Toneelschuur met een vermelding van “de Haarlemse striptekenaar Joost Swarte”! Verder het Stadhuis, de toren van de Grote of Sint Bavo-kerk, molen de Adriaan aan het Spaarne, het standbeeld van Laurens Janszoon Coster op de Grote Markt en een portret van Frans Hals.  Ten slotte wordt gemeld dat Haarlem een centrum werd van de via Turkije en Perzië ingevoerde tulpenbollen. Naast Haarlem zijn in 2010 de provinciehoofdsteden Arnhem, Leeuwarden, Maastricht en Middelburg in het TNT-emissieprogramma opgenomen.

————————————————————————————————-Dit jaar hebben de Europazegels 2010 kinderboeken en jeugdboekenschrijvers als thema. Duitsland koos (wederom) voor ‘Max und Moritz’ en Erich Kästner; Frankrijk voor zegels met ‘Babar’ en ‘Asterix’; Italië voor ‘Pinokkio; Oostenrijk voor de paashaas ‘Fridolin’ en Zwitserland voor ‘Heidi’. Ierland koos voor ‘Gulliver’ en Gibraltar bracht een serie Roald Dahl-reeks uit met ‘Sjakie’, ‘de GVR’  en ‘de Griezels’ . Zweden bracht al veel personages van Astrid Lindgren uit en koos nu voor de boeken van Elsa Beskow en Lena Anderson. TNT Post emitteerde 28 april in de zomerzegels de silhouetten van o.a. Annie M.G.Schmidt en van de nog levende kinderboekenschrijver en -illustrator Dick Bruna.

————————————————————————————————-Nadruk van historische plattegronden

Twee jonge ondernemers uit Haarlem Femke Christiaanse en Hajo Magré zijn een uitgeverij en webwinkel gestart met de uitgave en distributie van historische kaarten, nagedrukt op halfglanzend fotopapier en voor prijzen variërend van bijna 14 tot 23 euro. Intussen zijn plattegronden beschikbaar van 36 steden, waarbij zeven die op Haarlem betrekking hebben. Zie:  http://www.historischeplattegrond.nl

 Help, mijn man heeft een hobby: boeken, boeken, boeken.

Op 20 mei zond RTL4 een hulpprogramma uit, gepresenteerd door ‘mediator’ John Williams. In die uitzending kwam een vrouw Lenie in beeld, die de wanhoop nabij was en na 30 jaar huwelijk echtscheiding overwoog omdat het hele huis in Den Ham (Overijssel) geleidelijk één grote opslagplaats was geworden van boeken. Zelfs het dubbelbed waar vroeger zijn vrouw lag was bezaaid met boeken, zodat de echtgenote daar niet meer bij kon. De man, een leraar, in het dorp bekend als ‘Boeken Gijs’, bleek met de verkoop van boeken (vaak gratis ontvangen) in supermarkten en andere openbare plaatsen, gemiddeld 15.000 euro per jaar te verdienen, welk bedrag uitsluitend wordt bestemd voor goede doelen. Om die reden ontving hij eerder een koninklijke onderscheiding. Behalve in zijn eigen huis lagen de boekendozen ook opgeslagen in schuren in de omgeving. De mediator kreeg het via het college van Burgemeester en Wethouders in de gemeente Twenterand voor elkaar dat (voorlopig) een leegstaande villa beschikbaar is gesteld waarheen intussen de vele duizenden boeken zijn verhuisd. Of het nu goed komt tussen het echtpaar wordt op internetfora ernstig betwijfeld. Tijdens hun eerste gezamenlijke fietstocht sinds jaren was het eerste wat de man opmerkte toen ze bij een café aankwamen: “Dit is ook een goede plaats om boeken te verkopen”. Nick ter Wal, werkzaam bij antiquariaat Fokas Holthuis, noteerde op zijn blog:  “Maak de man belachelijk, monteer er horrormuziek onder, sla het altruïsme eruit. Deze bibliofiel spreekt er schande van. RTL4 gaat in de ban. Michael Zeeman had een geleerd essay aan deze nonsens gewijd.”

 5 miljoenste bezoeker in centrale Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA)

Op 17 april 2010 was Cuba Rebelde de 5 miljoenste bezoeker van de nieuwe hoofdbibliotheek in Amsterdam, sinds de opening op 7 juli 2007. Daarmee heeft de OBA zich ontwikkeld tot de drukst bezochte culturele plek van de hoofdstad. Factoren, die naast het mediabezit, aan het succes hebben bijgedragen zijn o.a.

– de ruime openingstijden, 7 dagen in de week van 10.00 uur tot 20.00 uur;

– het aanbod van 600 studieplekken met internetpc’s en draadloos internet;

– het restaurant met uitzicht over de stad op de zevende etage;

– het Theater van ’t Woord met een dagelijks aanbod van activiteiten;

– dagelijkse live radio-uitzendingen van Amsterdam FM en OBA Life.

Hypermoderne bibliotheken in Almere en Lelystad

Bibliotheek Almere

Bibliotheek Almere ontworpen door bureau Meyer en Van Schooten

Interieur bibliotheek Almere (foto Wim Ruigrok)

Interieur bibliotheek Almere (foto Wim Ruigrok)

De bouw van de nieuwe bibliotheek was in bouwkundig opzicht een drama. Vijf bouwstops, twee jaar vertraging en een overschrijding van het budget van 36 miljoen euro met 5,5 miljoen euro aan extra kosten, waarover de gemeente en aannemer procederen. Het resultaat mag er nochtans zijn. De architectuur is van Meyer en Van Schooten. Voor de grafische vormgeving met strakke moderne typografie van Reynoud Homan tekende de firma Thonik, die deze eerder in de OBA verzorgde. Het op 27 maart 2010 geopende gebouw aan het Stadhuisplein trok het eerste weekend 18.891 bezoekers en 285 mensen personen schreven zich als nieuw lid in. Na Lelystad, naar een ontwerp van Aat Vos (die ook bij het DOK-Delft betrokken was) op 9 september 2009 geopend, beschikt de provincie Flevoland nu over twee van de modernste openbare bibliotheken van ons land. Op 1 juni wordt de nieuwe hoofdbibliotheek van het Brabantse Helmond opengesteld.

Exterieur openbare bibliotheek Lelystad

Exterieur openbare bibliotheek Lelystad

Koninklijke Bibliotheek digitaliseert op grote schaal

Bij de presentatie van haar beleidsplan tot 2013 maakte de Koninklijke Bibliotheek, Nationale Bibliotheek van Nederland, bekend alle Nederlandse boeken, kranten en tijdschriften vanaf 1470 te willen digitaliseren. In dat jaar moeten 73 miljoen pagina’s [= ongeveer 10%] gedigitaliseerd zijn. Zestig miljoen pagina’s wil de KB zelf scannen; de rest wordt uitbesteed. In 2011 zet de KB een belangrijk deel van haar tijdschriftencollectie online, in totaal ongeveer 1,5 miljoen bladzijden uit tijdschriften uit de periode 1840-1940, zodat het bijvoorbeeld eenvoudiger wordt om bijvoorbeeld vroegere recensies van de Max Havelaar te raadplegen. Verder gaat men ruim 10.000 Nederlandse websites archiveren en de helft van alle louter digitale publicaties, zo’n 20 miljoen documenten, in het e-depot opslaan. In samenwerking met de Tweede kamer zijn intussen alle parlementaire stukken van de 20ste eeuw online beschikbaar. Door middel van de site anp.kb.nl. zijn al uitgetypte ANP-radiobulletins, van 1937 tot 1984, circa 1,5 miljoen velletjes, in te zien. Een ander resultaat is dat sinds 28 mei een voorlopig zeventigtal kranten integraal voor iedereen op het internet raadpleegbaar is. Dankzij het project Databank Digitale Dagbladen zijn intussen 1 miljoen pagina’s on line zichtbaar van kranten uit de periode 1618 tot de twintigste eeuw. Voorzien is de scanning van 8 miljoen pagina’s uit nationale, regionale, lokale en koloniale dagbladen voor 2013. De totale kosten zullen naar schatting 12,5 miljoen euro bedragen. De eerste dag dat de kranten (gratis) raadpleegbaar waren werden al meer dan 30.000 bezoekers geteld. Na de Library of Congress is de K.B. anno 2010 de grootste gratis digitale krantenbank ter wereld. Alles is betrekkelijk, want inmiddels heeft de British Library aangekondigd 40 miljoen krantenpagina’s uit haar bestanden te gaan digitaliseren. Belangwekkend is de zoekmogelijkheid via woorden in de tekst. Voor onderzoekers en liefhebbers van historische informatie een Fundgrube. Ter illustratie: Democriet geeft 12 resultaten; Van der Steur: 1.710; Heemstede: 26.522;Haarlem: 341.678 en Amsterdam: 1.889.555. Niet ontkend kan worden dat helaas nogal wat foutjes bij het scannen zijn ingeslopen. Wie bijvoorbeeld ‘Bomans’ intikt, krijgt bijvoorbeeld ook ‘romans’ op het scherm.

Bij gelegenheid van introductie van de webdienst http://kranten.kb.nl  is de oudst bekende Nederlandse krant vanuit de Nationale Bibliotheek in Zweden naar Nederland gehaald om de K.B. te worden tentoongesteld. Het gaat daarbij om een tabloidexemplaar van de ‘Courante uyt Italien, Duytslandt &c’ van omstreeks 14 juni 1618, uitgegeven door de Amsterdamse courantier Caspar van Hilten.

Bibliotheekaanwinsten

De Koninklijke Bibliotheek heeft de prachtige en omvangrijke papiercollectie van prentenhandelaar Theo Laurentius uit Middelburg aangekocht; een belangrijke aanvulling op de al aanwezige papierhistorische afdeling. De verzameling is op 28 april tijdens het symposium ‘De waarde van papier’ overgedragen.

De UB Rijksuniversiteit Groningen verwierf twee belangrijke deelcollecties:

1) 19e eeuwse wereldliteratuur bijeengebracht door Dirk Leutscher en

2) een verzameling boeken over film van Frans Westra; directeur van het Groningse filmcentrum Images.

Het instituut Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam verwierf met steun van de Vrienden van de Bibliotheek een uiterst zeldzaam kookboek van Antonius Magirus (editie Antwerpen, 1655), dat tot op heden in geen enkele Nederlandse bibliotheek aanwezig was.

In Leiden zijn zes koorboeken door het Egidius Kwartet op cd ontsloten. Van de tussen 1549 en 1565 vervaardigde 7 muziekfolianten is er 1 verdwenen. De zes resterende koorboeken zijn afkomstig uit de Pieterskerk en overleefden de Beeldenstorm van 1566 toen de meeste koorboeken in ons land verloren gingen. De boeken bevinden zich in museum De Lakenhal

GOACOMO CASANOVA: AVONTURIER, SCHRIJVER  EN BIBLIOTHECARIS, maar ook violist, alchemist, zakenman, geheim agent, dandy, versierder, spion, libertijn, uitvinder, rozenkruiser, boef, bedrieger, waaghals, beroepsgokker, vrijmetselaar en wat al niet…

Portret van Giacomo Casanova, geboren in Venetië (1724) en overleden in Dux (1798)

Portret van Giacomo Casanova, geboren in Venetië (1725) en overleden in Dux (1798). Schilderij toegeschreven aan Rafaello Mengs, Bologna. Casanova benoemde zichzelf tot ‘Chevalier de Seingalt’, een geschenk van zijn levendige fantasie.

De originele tekst van zijn beroemdste werk ‘De geschiedenis van mijn leven’ is de voornaamste bron van informatie die wij over Casanova hebben. De populariteit van de Casanova-mythe correspondeert niet met de werkelijke interesse voor zijn werk, want ‘voornoemd boek is een publicatie die iedereen kent, maar vrijwel niemand leest. Toch geeft Casanova’s levensverhaal een prachtig cultuurhistorisch overzicht met kleurrijke beschrijvingen en vol zinnelijk genot. Casanova had een interessante positie: als zoon van toneelspelers stond hij van begin af aan buiten de klassen-maatschappij en de hogere kringen, die bepaalde privileges genoten. Het deel willen uitmaken van deze bevoorrechte klasse vormde de kern van Casanova’s levenslange strijd om liefde, geluk of in ieder geval dat ene kleine moment van geluk. Zijn levensopvatting komt als volgt tot uiting in zijn autobiografie: ‘Het genieten van mijn zintuigen was mijn leven lang mijn belangrijkste streven: iets belangrijkers bestond voor mij toen niet. Omdat ik het gevoel had dat ik voor het andere geslacht geboren was, heb ik steeds van hen gehouden en er alles voor overgehad om hun liefde te winnen. Ik hield ook met overgave van een goed gedekte tafel en bovendien hartstochtelijk van alles was mijn nieuwsgierigheid wekte. Ik heb van scherp gekruide gerechten gehouden, van macaroni, klaargemaakt door een goede Napolitaanse kok, Odlia potrida, van gezouten kabeljauw uit NewFoundland, dichtgeschroeid wildbraat en kaas die zijn volmaaktheid bereikt door de zichtbare kleine wezentjes die erin huizen. Wat de vrouwen betreft, vond ik altijd dat het liefje, dat ik begeerde lekker rook en hoe meer ze zweette, des te heerlijker ik haar vond. Wat een walgelijke smaak! Wat een schande dit toe te geven en toch niet te blozen!  Om zulke verwijten kan ik alleen maar lachen. Met een stalen gezicht durf ik te zeggen dat ik dankzij mijn ongeremde neigingen gelukkiger ben dan anderen, omdat ik ervan overtuigd ben dat mijn neigingen mij tot een groot genot brengen. Gelukkig is degene die dit weet te bemachtigen, zonder dat dit ten koste van iemand anders gaat en dwaas zijn allen die zich inbeelden dat het Opperwezen vreugde beleeft aan de pijnen, zorgen en onthoudingen die ze hem als offer aanbieden.’ 

Giacomo Casanova naar een schilderij van Pietro Longhi

Giacomo Casanova naar een schilderij van Pietro Longhi

Giacomo Casanova. Portret door zijn broer de schilder Jacopo Casanova

Giacomo Casanova. Portret vervaardigd door diens broer, de kunstschilder Francesco Giuseppe Casanova

Casanova op 63-jaeige leeftijd

Medaillon-portret van Casanova op 63-jarige leeftijd door L.Berck (1758-1815)

De Bibliothèque Nationale de France (BNF) heeft begin dit jaar, 2010, het manuscript verworden van ‘Histoire de ma vie’ van de Italiaanse schrijver G.Casanova (1725-1798).

Het manuscript van Casanova's leven, zoals verworven door de Bibliothèque Nationale in Parijs

Het manuscript van Casanova’s leven, zoals verworven door de Bibliothèque Nationale in Parijs

Een anonieme schenker stelde 5 miljoen euro beschikbaar om het ongecensureerde handschrift voor 7 miljoen euro te kunnen kopen van de Duitse uitgever Brockhaus die het document had verworven via de nazaten van een neef van Giacomo Casanova, Carlo Angiolini, aan wie de schrijver het had nagelaten. In 3.700 losse pagina’s schrijft Casanova over zijn reizen en doet hij een gedetailleerd verslag van zijn tussen de 100en 200 vrouwelijke veroveringen. Met o.a .zijn kromme neus niet bepaald moeders’ mooiste wist hij dankzij andere kwaliteiten, vergelijkbaar met een hedendaagse  Amerikaanse pornoster als Ron Jeremy, vrouwen tot een hoogtepunt te brengen en zelf ook van de seks te genieten. Over de deal is twee jaar in het grootste geheim onderhandeld. Omdat nauwelijks tekstkritische edities bestaan worden de teksten momenteel door wetenschappers geanalyseerd. Najaar 2011 zullen de manuscripten in de BNF worden geëxposeerd.

Handschrift van Giacomo Casanova, thans in de Narionale Bibliotheek van Frankrijk, Parijs.

Handschrift van Giacomo Casanova, thans in de Nationale Bibliotheek van Frankrijk, Parijs.

Franstalig handschrift van Casanova waarin hij over de geboorte van zijn jarige broer schrijft

Franstalig handschrift van Casanova waarin hij over de geboorte van zijn jarige broer schrijft

In 1797 liet Casanova zijn memoires in 12 delen aan aan Cecilia Roggendorff, die hij in 1753 in Wenen had omtmoet. De eerste Duitstalige editie in 12 boeken verscheen bij uitgeverij Brockhaus te Leipzig tussen 1822 en 1828.

In 1797 liet Casanova zijn memoires in 12 delen aan aan Cecilia Roggendorff, die hij in 1753 in Wenen had omtmoet. De eerste Duitstalige editie in 12 boeken verscheen bij uitgeverij Brockhaus te Leipzig tussen 1822 en 1828.

Titelblad van deel 1 van de werken van Casanova uit 1822.

Titelblad van deel 1 van de werken van Casanova uit 1822.

Italiaanse editie in 12 banden van Casanova's 'Storia della mia vitra'.

Italiaanse editie in 12 banden van Casanova’s ‘Storia della mia vitra’.

12 delen van Engelstalige uitgave van 'History of my life' door Casanova

12 delen van Engelstalige uitgave van ‘History of my life’ door Casanova in 6 banden. De boekenserie vangt als volgt aan: ‘I will begin with this confirm: whatever I have done in the course of my life, whether it will be good or evil has been done freely, I am a free agent! Met andere woorden: Casanova had nergens spijt van. Zijn motto was dat men in het leven fouten moet maken om hiervan te leren.

August Leroux (1871-1954) verzorgde de illustraties (aquarellen) in de Franse uitgave van Casanova's autobiografie in 1932 en heeft daarmee veel succes gehad.Op bovenstaabde illustratie is gravin A.S.verbeeld die Casanova omarmt en hem haar engel en redder noemde.

August Leroux (1871-1954) verzorgde de illustraties (aquarellen) in de Franse uitgave van Casanova’s autobiografie in 1932 en heeft daarmee veel succes gehad.Op bovenstaande illustratie is gravin A.S.verbeeld die Casanova omarmt en hem haar engel en redder noemde. Casanova schreef: ‘Nooit zal ik mij met een stuk dode huid omhullen om te bewijzen dat ik in leven ben.’ Hij vond het toen maar niets om seks te hebben met zijn penis in een stuk varkensdarm. Later kwam hij hierop terug toen hij inzag dat de geslachtsziekte syfilis veel dodelijke slachtoffers maakte. In een Frans bordeel – ook in Amsterdam bezocht hij prostituées – liet hij zich een ‘Engelse regenjas'(ofwel condoom) aanmeten, iets wat toch zo opwindend bleek dat hij ermee klaarkwam.

Casanova is op 2 april 1725 in Venetië  geboren als zoon van een toneelspelersechtpaar (Guiseppe Gaetano en Zanetta Farussi), maar mogelijk was zijn echte vader de Venetiaanse patriciër Michele Grimani. Gedoopt werd hij onder de namen Giacomi Girolamo. Hij groeide op bij zijn grootmoeder. Tussen 1734 en 1739 studeerde Giacomo rechten in Padua. In 1740 gaat hij studeren voor priester en ontving hij de laagste wijdingen, maar vanwege wangedrag is Casanova van het seminarie verwijderd. Hij verhuist naar Rome en wordt secretaris van een kardinaal maar na enkele schandalen spoedig ontslagen. In 1746 treedt hij op als vioolspeler in een theater in Venetië. en weet met occulte verschijnselen geld van rijke aristocraten af te troggelen. Na verscheidene in financieel opzicht succesvolle ondernemingen, zoals de oprichting van een loterij in Parijs, noemt hij zich voortaan ‘Chevalier de Seingalt’ en reist door hele Europa van Madrid tot Moskou en Sint Petersburg, ontvangt on 1760 een onderscheiding, orde van het Gulden Spoor, van paus Clemens XII, ontmoet dichters, componisten en geleerden als Voltaire, Rousseau, Goethe, Madame de Pompadour, Benjamin Franklin en Mozart, is on hoge mate potent en succesvol bij de vrouwen. De tweemaal dat hij ons land bezocht, in 1758  en kort in 1759 vond hij hier overigens niet de vleselijke en erotische genoegens die hem alom bekend hebben gemaakt. Hij kwam in ons land als zaakgelastigde van Frankrijk voor de verkoop van Franse biljetten.  Tot hij, 60 jaar oud, op een punt komt dat zijn uitstraling is uitgewerkt en hij als gokker zijn kapitaal verliest in casino’s. Berooid is hij In 1785  door de graaf van Waldstein in Dux benoemd als diens bibliothecaris, in een bibliotheek met circa 40.000 banden met de intentie deze te ordenen en uit te breiden met nieuwe boeken, een functie die hij tot zijn overlijden op 4 juni 1798  heeft vervuld. Zijn laatste woorden waren volgens vorst Charles de Ligne, oom van kasteelheer Von Waldstein, ‘Ik heb als filosoof geleefd en sterf als christen.‘ Casanova is begraven op het kerkhof St. Barbara in Dux, Duchcov, in Bohemen (Tsjechië). Beroemd is hij na zijn overlijden geworden na publicatie van zijn amoureuze avonturen in diens ‘Geschiedenis van mijn leven’. Bijna een kwarteeuw na zijn dood in het Duits, vervolgens ook in vele andere talen integraal of in verkorte vorm verschenen. Minstens zo interessant als de wijze waarop hij vrouwen versierde, zowel uit hogere kringen als dienstmeiden, is de beschrijving van de periode waarin hij leefde. Behalve liefhebber van vrouwen was hij zeker ook bibliofiel. Hij schreef dat de vrouw is als een boek, goed te vergelijken. Goed of slecht is vooral het titelblad van belang. Wanneer dat niet interessant is, wekt dat niet de leeslust op. Zijn verhouding met drukkers was problematisch.  In 1774 verscheen in drie banden in de Italiaanse taal van hem het verhaal rond zijn tijdelijke gevangenschap ‘Istoria della Turbolenza della Polonia’ . Hij kwam echter in conflict met de uitgever en de nog voorziene 4 delen zijn niet meer uitgekomen. In januari 1779 stichtte Casanova in Venetië een maandblad ‘Opuscoli Miscellanei’, maar al in juni van het jaar daarop kwam hier een vroegtijdig einde aan.

Titelblad van 'Opuscoli miscellaneo', gennaio 1779, een zeldzame uitgave van Casanova

Titelblad van ‘Opuscoli miscellanei’, gennaio 1779, een zeldzame uitgave van Casanova

In 1784 bood graaf Josef Karl Emanuel von Waldstein (1755-1814), een mecenas voor de kunsten, bij een diner bij graaf Foscarini hem een baan als bibliothecaris aan, maar Casanova sloeg dat aanbod, 1.000 gulden per jaar, een koets en vrije kost en inwoning af. Een jaar later toen Casanova’s baas Foscarini was overleden, heeft hij, zonder werk gekomen, de aangeboden functie in het kasteel van Dux alsnog aanvaard. Graaf Waldstein was in die tijd nog geen 30 haar oud, kamerheer van de keizer en kasteelheer met een bibliotheek van bijna 40.000 banden. In vergelijking met zijn dan toe genoten leven begon voor Casanova een periode van verveling en ergernis met het Duitstalig personeel zowel knechts als meiden en vooral met intendant Feldkirchner, die het personeel opdracht gaf de bibliotheekruimte niet goed te verwarmen.  Ruzies ook met de kok, in plaats van Italiaanse gerechten, gewend aan spaghetti en macaroni,  kreeg hij zoete en dikke aardappelen, werd de soep te heet opgediend en liet men hem wachten met het serveren van dranken. Ook was de koetsier waarover hij kon beschikken miserabel en zorgde Feldkirchner uit plagerij in de zomer voor de slechtste paarden. De winters waren lang en koud en Casanova had last van jicht.  Het meeste plezier had hij van zijn trouwe hond Finette. een geschenk van zijn vereerster van weleer gravin Caroline Lobkowitz. Verder onderhoudt hij goede contacten met de dochter van zijn broer, beroemd kunstschilder en directeur van de Academie voor Beeldende Kunsten in Dresden en bracht hij zijn vrije tijd door met het schrijven van brieven. Casanova probeerde nog bij een andere Boheemse vorst een baan te verwerven als opvoeder, bibliothecaris, secretaris  of hofmeester maar die wens bleef zonder resultaat.  Ondanks alles lukte het Casanova, geassisteerd door 2 secretarissen, om orde te brengen inde chaotische boekerij. Deze te catalogiseren en classificeren en aldus bruikbaar te maken voor zijn broodheer, die overigens nauwelijks de folianten inzag en meer oog had voor vrouwen en paarden. Bezoekers van de graaf werden wèl vol trots voorgesteld aan de bekende schrijver en filosoof Casanova, ook al was het aureool van vroeger verdwenen. In 1786 is een publicatie van Casanova in Praag gedrukt en twee jaar later een sciencefiction roman waarin hij een reis naar het middelpunt van de aarde beschrijft. Van de 350 gedrukte exemplaren wist hij er echter nog geen 150 daarvan te verkopen. In 1789 begint Casanova dan gestimuleerd door de prins van Ligne aan het schrijven van zijn levensherinneringen waaraan hij  vaak 12 of 13 uur per dag werkte, feitelijk vrijgesteld van zijn bibliotheekwerkzaamheden. Al een jaar later is het eerste ontwerp klaar en begint hij met het overschrijven en verbeteren van de teksten. Het Italiaanse manuscript kwam na zijn dood in handen van een neef Carlo Angelino, wiens kinderen het in 1821 voor 200 taler hebben verkocht aan uitgever Brockhaus. Die zag na lezing de waarde in en liet het handschrift vertalen, eerst in het Duits, vervolgens in het Frans. Dat was het begin van een succesvolle uitgave, die Casanova, al in 1798 overleden, niet meer heeft mogen beleven. Wereldwijd is de naam ‘casanova’ synoniem geworden van een vrouwenversierder en ‘womanizer’. Omdat Casanova vrijwel alles vanuit zijn herinnering opschreef zijn er zoals bij later onderzoek is gebleken nogal eens foutjes in jaartallen en namen van personen ingeslopen.  Daar komt nog bij dat de eerste door Brockhaus tussen 1822 en 1828 uitgegeven Duitse editie gekuisd was. Een betere Duitse vertaling verscheen tussen 1826 en 1838. Voorts een Franse omwerking onder leiding van J.Laforque, die vooralsnog als de ‘édition originale’ geldt, maar ook geredigeerd, en onder meer herdrukt in de Garnier-uitgave en in de nieuwe Duitse vertaling in München/Leipzig tussen 1903 en 1913. Een eerste volledige en dus ongecensureerde uitgave zou pas in 1960 zijn verschenen.

In 1764 studeerde Casanova in de Bibliotheca Augusta te Wolfenbüttel. Hij logeerde toen in gasthuis 'De van Spanje, waar een herinneringsplaquette aan de gevel is aangebracht

In 1764 studeerde Casanova in de Bibliotheca Augusta te Wolfenbüttel. Hij logeerde toen in gasthuis ‘In der Kron von Spanien’, waaraan een herinneringsplaquette aan de gevel herinnert.

Vooraanzicht van het monumentale kasteel van Dux, Duchkov, Tsjechië

Vooraanzicht van het monumentale kasteel van Dux, Duchkov, Tsjechië, waar Giacomo Casanova de laatste 13 jaar van zijn leven woonde en werkte, van 1785 tot zijn overlijden in 1798 op 73-jarige leeftijd.

In de bibliotheek van de graaf Von Waldstein

In de bibliotheek van de graaf Von Waldstein

Biljartzaal in het kasteel van Dux

Biljartzaal in het kasteel van Dux

Oude prentbriefkaart met o.a. het grafelijk slot in Dux

Oude prentbriefkaart met o.a. het grafelijk slot in Dux

De eenvoudige woonkamer van Casanova in kasteel Dux

De eenvoudige woonkamer van Casanova in kasteel Dux

Illustratie van Casanova in het kasteel van Dux

Illustratie van Casanova in het kasteel van Dux

Huidige bibliotheekkkamer in het kasteel van Dux

Huidige bibliotheekkkamer in het kasteel van Dux

Boekenkasten in bibliotheek van kasteel Dux, Duchcov.

Boekenkasten in bibliotheek van kasteel Dux, Duchcov.

Oude ansichtkaart Casanova en Dux/Duchcov

Oude ansichtkaart Casanova en Dux/Duchcov

Ansichtkaart van kasteel in Duchcov

Ansichtkaart van kasteel in Duchcov

Kaart van achterzijde kasteel Dux met vijver

Kaart van achterzijde kasteel Dux met vijver

Ligging van Dux, Duchcov ten noordwesten van Praag

Ligging van Dux, Duchcov ten noordwesten van Praag

Giacomo Casanova was als bibliothecaris in dienst van graaf  Josef Karl  Emanuel von Waldstein (Wallenstein) (1775-1814) in het kasteel Dux, thans Duchcov in Noord-Bohemen, Tsjechië. Veel boeken zijn later van het kasteel in Dux overgebracht naar naar het kasteel Mnichovo (bovenstaande foto)  in Tsjechië dat ook eigendom was van de Wallensteins.

Grafsteen Jakob Casanova (1725-1798) op de begraafplaats van Duchcov

Grafsteen Jakob Casanova (1725-1798) op de begraafplaats van Duchcov

Model van Casanova aan zijn brureau, schrijvend aan zijn memoires. In 1785 aangested als bibliothecaris met als doel alle aanwezige boeken te catalogiseren kreeg hij van de kasteelheer Von Waldstein alle medewerking om zijn avontuurlijk leven op papier te zetten.

Model van Casanova aan een bureau, schrijvend aan zijn memoires. In 1785 aangesteld door Karl Josef Emanuel von Waldstein on kasteel Dux als bibliothecaris met als doel alle aanwezige boeken te catalogiseren kreeg hij van de kasteelheer Von Waldstein alle medewerking om zijn avontuurlijk leven op papier te zetten.

Casanova wordt nog incidenteel nagespeeld op het kasteel van Dux (Duchcov)

Casanova wordt nog incidenteel nagespeeld op het kasteel van Dux (Duchcov)

Casanova nagespeeld in het kasteel van Dux in 2012

Casanova nagespeeld in het kasteel van Dux in 2012

Interreurfoto van de huidige bibliotheekkamer in het kasteel der Von Waldsteins (Wallensteins) te Dux, Tsjechië

Interrieurfoto van de huidige bibliotheekkamer in het kasteel der Von Waldsteins (Wallensteins) te Dux, Tsjechië

Eigendomsstempel van de graven van Waldstein

Eigendomsstempel van de graven van Waldstein

Het kasteel in Mnichovo van de graven Waldstein/Wallenstein

Het kasteel in Mnichovo van de graven Waldstein/Wallenstein

Foto van de Mnichova kasteelbibliotheek waae veel van de boeken der Von Waldsteins uit de periode van Cananova naar toe zijn verhuisd.

Foto van de Mnichovo kasteelbibliotheek waar veel van de boeken der Von Waldsteins uit de periode van Cananova naar toe zijn verhuisd.

Overzicht van de kasteelbibliotheek in Mnichovi

Overzicht van de kasteelbibliotheek in Mnichovo, die tevens enkele antieke globes bevat

Nog een foto van de Mnichovo-boekerij in Tsjechië

Nog een foto van de Mnichovo-kasteelboekerij in Tsjechië

Over Casanova zijn vele honderden publicaties gepubliceerd. Aan deze beknopte literatuurlijst van Arnold Heumakers voor zijn in 1993bij Polak & Van Gennep geschreven brochure 'Lessen in levenslust; over Giacomo Casanpva'voeg ik slechts toe: Willem Enzinck: Avonturiers; Thomasso Aniello, Friedrich von der Trenck, Alexandrt Cagliostro en Giacomo Casanova, de bibliothecaris van Dux (p. 157-206). Den Haag, Leopold, 1963.

Over Casanova zijn vele honderden publicaties gepubliceerd. Aan deze beknopte literatuurlijst van Arnold Heumakers voor zijn in 1993 bij Polak & Van Gennep geschreven brochure ‘Lessen in levenslust; over Giacomo Casanova’ voeg ik slechts toe: Willem Enzinck: Avonturiers; Thomasso Aniello, Friedrich von der Trenck, Alexander Cagliostro en Giacomo Casanova, de bibliothecaris van Dux (p. 157-206). Den Haag, Leopold, 1963.

Casanova bezocht Holland in 1758 en 1759 en liet zich weinig vleiend uit over de Amsterdamse vrouwen. Dr.D.Hoek publiceerde het boek 'Casanova in Holland

Casanova bezocht Holland in 1758 en 1759 en liet zich weinig vleiend uit over de Amsterdamse vrouwen. Dr.D.Hoek publiceerde het boek ‘Casanova in Holland”(1977).

Aan Casanova zijn talrijke films en boeken gewijd, maar ook opera's, operettes, toneelbrwekingen en een revue. Bovenstaand een affiche in steendruk gewijd aan circusvoorstelling uit 1996.

Aan Casanova zijn talrijke films en boeken gewijd, maar ook televiseries, opera’s, operettes, toneelbewerkingen en een revue. Bovenstaand een affiche in steendruk gewijd aan circusvoorstelling uit 1996.

Naar aanleiding van de memoires van Casanova zijn ongeveer 20 films verschenen. Meest bekend is die uit 1975 van de Italiaanse regisseur Frederico Fellini. Op deze foto een auditie voor een van de actrices

Naar aanleiding van de memoires van Casanova zijn minstens 20 speelfilms verschenen. Meest bekend is die uit 1975 van de Italiaanse regisseur Frederico Fellini. Op deze foto een auditie voor een van de actrices

Donald Sutherland en Chesty Morgan in de film Casanova van Fellini, 1976

Donald Sutherland en Chesty Morgan in de film Casanova van Fellini, 1976

Affiche van film Casanova door Fellini

Affiche van film Casanova door Fellini

Nog een affiche voor film Casanova van Fellini

Nog een affiche voor film Casanova van Fellini

Ptomotiekaart Cinema 23 de Venetiaanse avonturen van Casanova

Promotiekaart Cinema 23 over de Venetiaanse avonturen van Casanova

Promotiekaart: 13 delen met complete memoires van Casanova voor 85 in plaats van 275 euro

Promotiekaart: 13 delen met complete memoires van Casanova voor 85 in plaats van 275 euro

Llnks: promotiekaart, creatie Jacques Lardie; rechts: kaart 13 delen Casanova, een uitgave van Athenaeum-Polak & Van Gennep.

Llnks: promotiekaart, creatie Jacques Lardie; rechts: kaart 13 delen Casanova, een uitgave van Athenaeum-Polak & Van Gennep.

Gebaseerd op het leven van Casanova zijn talrijke (erotische) romans en stripboeken verschenen, zoals

Gebaseerd op het leven van Casanova zijn talrijke (erotische) romans en stripboeken verschenen, zoals een stripalbum van Lesti Capriccios

Standbeelden van Casanova zijn te vinen in zijn geboorteplaats Venetië (bovenstaande foto) en plaats van overlijden Dux in de tuin van het kasteel

Standbeelden van Casanova zijn te vinen in zijn geboorteplaats Venetië (bovenstaande foto) en plaats van overlijden Dux in de tuin van het kasteel

Borstbeeld van Casanova in het kasteel van Dux, Tsjechië

Borstbeeld van Casanova in het kasteel van Dux, Tsjechië

Beeld van Casanova door Gabriël Sterk, 1978, geplaatst in het Dudukpark te Hilversum (foto René en Peter van der Krogt)

Beeld van Casanova door Gabriël Sterk, 1978, geplaatst in het Dudokpark te Hilversum (foto René en Peter van der Krogt)

Portret van Giuseppe Casanova (1727-1803), broer van Giacomo Casanova, bekend kunstschilder in zijn tijd vooral van veldslagen en directeur van de Kunstacademie in Dresden.

Portret van Giuseppe Casanova (1727-1803), broer van Giacomo Casanova, bekend kunstschilder in zijn tijd vooral van veldslagen en directeur van de Kunstacademie in Dresden. Dit portret werd aangekocht door de graad Von Waldstein, broodheer van Giacomo.

Sigarenbandje Ernst Casimir met portret van Casanova

Sigarenbandje Ernst Casimir met portret van Casanova

Oude prentbriefkaart van het graf van Casanova in Dux

Oude prentbriefkaart van het graf van Casanova in Dux

Boekenleggers van uitgeverij Herder met citaten van Nietzsche, Confucius en Casanova

Boekenleggers van uitgeverij Herder met citaten van Nietzsche, Confucius en Casanova

Vooromslag van keuze uit Casanova, bijeengebracht door Arthur Japin

Vooromslag van keuze uit Casanova, bijeengebracht door Arthur Japin

Column van Kees Fens gewijd aan Casanova (Uit De Volkskrant van 11-11-1995)

Column van Kees Fens gewijd aan Casanova (Uit De Volkskrant van 11-11-1995)

Catalogus Dux gewijd aan Casanova

Catalogus Dux gewijd aan Casanova

Giacomo Casanova; door David Levine

Giacomo Casanova; door David Levine

Porseleinen beeldje Casanova

Porseleinen beeldje Casanova

De stoel in het kasteel van Dux waarin Casanova is overleden

De stoel in het kasteel van Dux waarin Casanova is overleden

Medaillon van Casanova verkrijgbaar in Duckcov, Tsjechië

Medaillon van Casanova verkrijgbaar in Duckcov, Tsjechië

Medaille gewijd aan Dux en Casanova

Medaille gewijd aan Dux en Casanova

In het stadsmuseum van Duchcova zijn afbeeldingen en herinneringen van en aan Casanova tentoongesteld. In de daaraan verbonden bibliotheek worden zijn werken in vertalingen bewaard.

In het stadsmuseum van Duchcova zijn afbeeldingen en herinneringen van en aan Casanova tentoongesteld. In de daaraan verbonden bibliotheek worden zijn werken in vertalingen bewaard.

Tarotkaart met een voorstelling van Casanova aan het werk in Dux

Tarotkaart met een voorstelling van Casanova aan het werk in Dux

Vooromslag boek: Cataloging Casanova, by Nick Erlass (professional library literature)

Vooromslag boek: Cataloging Casanova, by Nick Erlass (professional library literature)

Kostbare en zeldzame Fountain-pen ter ere van Casanova. Zo bestaan ook stickers, t-shirts, zegels, mokken en talrijke andere artikelen met een verwijzing naar Casanova, vooral uitgegeven door Zazzle.

Kostbare en zeldzame Fountain-pen ter ere van Casanova. Zo bestaan ook stickers, t-shirts, zegels, mokken en talrijke andere artikelen met een verwijzing naar Casanova, vooral uitgegeven door Zazzle.

Behalve een vulpen bestaat ook Casanova-inkt in verschillende kleuren

Behalve een vulpen bestaat ook Casanova-inkt in verschillende kleuren

Vooromslag van boek door Kathleen Low: Casanova was a librarian. 2007

Vooromslag van boek door Kathleen Low: Casanova was a librarian. 2007

Casanova reide in zijn leven ongebeer 60.000 kolometer door Europa. Op het eiland Corsica is een plaatsje (en hotel) naar hem vernoemd. Wereldwijd zijn er enige tientallen hotels, restaurants, café's en bordelen naar hem vernoemd

Casanova reide in zijn leven ongebeer 60.000 kolometer door Europa. Op het eiland Corsica is een plaatsje (en hotel) naar hem vernoemd. Wereldwijd zijn er enige tientallen hotels, restaurants, café’s en bordelen naar hem vernoemd

Lomousine van club Casanova in Enschede

Lomousine van club Casanova in Enschede

Casanova, in centrale bibliotheek 's-Hertogenbosch, 2015. Vervaardigd in opdracht van het Makershuis, Academie voor Beeldvorming en Bibiotheek Den Bosch.

Casanova, in centrale bibliotheek ‘s-Hertogenbosch, 2015. Vervaardigd in opdracht van het Makershuis, Academie voor Beeldvorming en Bibiotheek Den Bosch.

Tot op de dag van vandaag wordt wanneer met om een vrouwenversierder gaat in kranten, tijdschriften en boeken veelvuldig verwezen naar Casanova. Een recent voorbeeld is de column van Rob van Vuure, getiteld ‘Roland Holst’, in het Haarlems Dagblad van 11 augustus 2015. Citaat: ‘(…) Hij [= Jany Roland Holst]  was een charmeur wiens veroveringen zo legendarisch zijn, dat zelf die van Casanova zouden verbleken. Hij moet op veel vrouwen een onweerstaanbare aantrekkingskracht hebben gehad, gelet op de onnoemlijk veel affaires. (…) In zijn agenda noteerde Roland Holst jarenlang met wie en wanneer en waar, tot dik in zijn tachtigste levensjaar. De biograaf Jan van der Vegt: “Bij Casanova was de teller geloof ik op 316 blijven staan, bij Roland Holst ben ik niet eens met tellen begonnen”.’ (…)’.

=================================================

SCHIPHOL HEEFT MET EERSTE LUCHTHAVENBIBLIOTHEEK EEN WERELDPRIMEUR

Het initiatief voor de luchthavenbibliotheek, die Airport Library gaat heten, komt van de provinciale bibliothekenorganisatie ProBiblio in Hoofddorp, de openbare bibliotheken van Amsterdam, Delft en Haarlemmermeer, en de VOB, de brancheorganisatie voor openbare bibliotheken. Dankzij een OCW-subsidie van twee ton zal de bibliotheek deze zomer open gaan en wordt deze gevestigd aan de momenteel gerenoveerde Holland Boulevard, naast de dependance van het Rijksmuseum achter de paspoortcontrole. De bibliotheekruimte, die 90 vierkante meter omvat, is vooral bedoeld als cultureel visitekaartje van Nederland, waar reizigers die moeten wachten terecht kunnen om kennis te maken met de Nederlandse cultuur. Bezoekers vinden er naast pc’s onder meer fotoboeken over Nederland, catalogi van Nederlandse musea en films over cultureel erfgoed zoals Dutch Design, de Deltawerken en de Amsterdamse grachten. Ook kan men muziek van Nederlandse bodem downloaden. Verder zal vertaalde Nederlandse literatuur beschikbaar zijn, zoals boeken van Jan Wolkers en Gerard Reve. Een tweede airport-library is gepland in het gebouw van  de internationale luchthaven van de provincie Giangxi, nabij Nanning, in Zuidwest China, en zal naar verwachting in 2011 opengaan.

Luchthavenbibliotheek Schiphol

scannen0005

Hans Krol leest/bekijkt Andries Copier in de airport library op Schiphol (2 augustus 2013)

Hans Krol leest/bekijkt Andries Copier in de airport library op Schiphol (2 augustus 2013)

Tentoonstellingen

– Vanaf 2 juni in de Universiteitsbibliotheek Nijmegen de expositie ‘Kunstenaars, ontwerpers en boekbanden Nederlandse uitgeversbanden (1890-1930’. Bevat werken uit eigen bezit en tevens verschijnt een eenvoudige catalogus.

– 65 jaar Suske en Wiske. Jubileumtentoonstelling tot en met 19 september in Limburgs Museum te Venlo.

– Van 19 juni tot en met 5 september presenteert het Frans Hals Museum een tentoonstelling gewijd aan de Haarlemse schrijver en tv-persoonlijkheid Godfried Bomans.

– De eerste grote overzichtstentoonstelling van grafisch vormgever Irma Boom (geboren 1960) is van 4 juni tot en met 3 oktober te zien in het gebouw van Bijzondere Collecties in Amsterdam.

– Tot en met 13 juni: Kindercent voor 1 prent. In het Schielandshuis te Rotterdam.

[1.280 centsprenten uit het bezit van de Koninklijke Bibliotheek zijn voor thuisblijvers te zien op de site: www.geheugenvannederland.nl

HET GRAFISCH OEUVRE VAN REINIER SAUL IN BOEKVORM

Vooromslag van boek Reinier Saul

Vooromslag van boek Reinier Saul

saul2

Achteromslag boek met foto van vader Reinier Saul en dochter Debbie Saul

Over bibliofiele en andere boeken hoop ik in een volgende editie terug te komen. Inmiddels verscheen een nieuw standaardwerk van professor Piet J.Buijnsters: Geschiedenis van de Nederlandse bibliofilie. (Vantilt, 2010). Voorts kwam deel 2 van de Reve-trilogie uit, welk boek over het algemeen met veel lofprijzingen in de pers is ontvangen. Thans worden alleen een paar regels gewijd aan het prachtboek ‘An meine Kinder. Werk en leven van Reinier Saul ontwerper (1910-1977)’, dat voorbereid door Debbie Saul bij 99 Uitgevers/Publishers in Haarlem werd uitgegeven, met medewerking ook van o.a. Nop Maas (tekstredactie) en Michèle Baudet (foto’s). Een inleiding op het werk van Saul verzorgde grafisch ontwerper Ben Bos. Tot voor kort was reclameontwerper Reinier Saul op basis van ‘google boeken’ via slechts 1 publicatie bekend, te weten Gedenkboek De Joodse invalide 1911-1961’van R.G.Mansfeld Zijn naam komt zelfs niet voor in het Nederlands Archief Grafisch Ontwerpers (NAGO), overigens pas in 1992 opgericht. Wèl komen we Reinier Saul enkele keren tegen op de digitale site van www.reclamearsenaal.nl  [als aspirant-lid in 1953, bij kerst- en nieuwjaarswensen 1956, en in een advertentie ‘Saul voor Script’, gepubliceerd in het tijdschrift Ariadne, 1964]. Via ‘google books’ blijkt voorts dat het gedicht ‘An meine Kinder’ van de vader van Reinier: Immanuel Saul veel aandacht heeft gekregen in de Duitse maar vooral Engelstalige literatuur. Kwam de naam Reinier Saul tot voor kort slechts voor in een op het internet gepubliceerde genealogie, dankzij presentatie van het verschenen boek, overdracht van de hutkoffer met inhoud evenals expositie in OBA is het aantal hits op google in één maand opgelopen tot 110. Met o.a. een vermelding op de hooggeprezen site Boekendingen, een artikel in het Haarlems Dagblad van 21 april, attendering via de Joodse Omroep, opname bij VPRO-radioprogramma De Avonden van 22 april, weblog van bibliotheekdirecteur Hans van Velzen, een aanbeveling door communicatieadviseur Paul Mertz etcetera. De zeer succesvolle presentatie tijdens de Boekensalon van 22 april is door veel leden van HBB bijgewoond en het boek mag gerust om met John Keats te spreken als een “joy for ever” worden beschouwd. Het boek besluit toepasselijk met twee kleurenfoto’s van de hutkoffer en achterkleindochter Willemijn Wittenburg. Ter gelegenheid van de presentatie op 22 april verscheen ook een prent ter ere van de 100e geboortedag van Reinier Saul. Deze was speciaal vervaardigd door diens leerling en beeldend kunstenaar Joop Rubens uit Amstelveen, die noteerde:

Reinier Saul. Ontwerp van Joop Rubens

Prent Reinier Saul. Ontwerp van Joop Rubens

“Eind jaren ’50 was ik zijn assistent. Ongeëvenaard was zijn manier van modetekenen en het vormgeven van een logo met een speciaal hiervoor geschikt penceel. Als hij bezig was met zijn werk, hing ik letterlijk aan zijn lippen. Er werd veel gesproken over beeldende kunst. Hierin heeft hij me enorm gestimuleerd. Moge deze prent een hommage zijn aan mijn leermeester Reinier Saul. Ik herdenk hem met grote eerbied.” 

saul1

Opdracht van dochter van Reinier Saul, tevens vormgeefster, Debbie Saul

Voor mij persoonlijk interessant waren in de inventarislijst een adreskaart voor meubelgroothandel Hollandia, in 1958 verhuisd van Hillegom naar Bennebroek. Voorts een advertentie ten behoeve van de Heemsteedse firma Militex, Blekersvaartweg 10. De toenmalige directeur van dat nog altijd bestaand bedrijf [nu in IJmuiden] de heer Wim Verspoor heb ik jarenlang als VOHB-bestuurder meegemaakt en overleed eerder dit jaar. Een kleine blamage is dat in de WorldCat eenmaal als auteur van het boek Staal in plaats van Saul werd ingevoerd. Aan een nieuwe debsite van grafisch ontwerpster Debbie Saul wordt momenteel gewerkt.

In april-mei is via het Navorser-Yahoogroep informatie gezocht over een andere reclametekenaar en illustrator Gerard Douwe. Met veel moeite werd hier en daar op sommige sites wat gevonden. NOVA-documentalist Ad van Oosten belde een dochter van Douwe op, die vertelde dat haar vader van 1914 tot 2007 woonachtig was in Groenekan en Utrecht. Hij illustreerde veel en kon er goed van leven, en een gezin van vier kinderen onderhouden. Artikeltjes verschenen in o.a. het tijdschrift ‘de Spiegel’ en in het ‘Dagblad voor Amersfoort’, maar nooit is een tentoonstelling gehouden of overzichtsboek gemaakt. “Hij was een bescheiden man. Daar ligt dus een schone taak….” In de serie Roots van de Beroepsorganisatie Nederlandse Ontwerpers (BNO) zijn intussen 18 deeltjes verschenen gewijd aan hedendaagse ontwerpers en vormgevers. Verschenen zijn al beknopte monografieën betreffende Paul Mertz, Walter Nikkels, Jan van Toorn, Benno Wessing, Henk Gianotten, Bob Roorda, Frans Spruijt, Harry Sierman, Gerrit Noordzij, Baer Cornet, Cor Roosbeek, Wim Crouwel, Suzanne Heynemann, Kees Nieuwenhuijzen, Ad Werner, Hein van Haaren [manager/bestuurder bij de Dienst Esthetische Vormgeving PTT en Sdu) Ootje Oxenaar en als deel 18 Guus Ros.

Glossie gewijd aan WILLEM

Op 23 april verscheen eenmalig tijdschrift over koninklijke en andere Willems (en Wilhelmina’s) Het betreft een uitgave van BCM Uitgevers in Eindhoven. De inhoud is verzorgd door het Nationaal Archief in samenwerking met het Noord-Hollands Archief. De verkoopprijs bedraagt 5.95 euro. Weliswaar mooi uitgeven op glanspapier met veel kleurenillustraties, maar het blad geeft weinig echt nieuws. Omdat de laatste stadhouder Willem V over een beestenboel beschikte heeft men ‘Het sprookje van Hans en Parkie’ opgenomen, dat de liefdesdaad beschrijft van een olifantenpaar in 1789. Dat verhaal is gebaseerd op een boek van B.C.Sliggers en A.A.Wertheim, Een vorstelijke dierentuin. De menagerie van Willem V (Zutphen, 1994).

Aandacht voor Willem Kramer en zijn Mercator Press

In een serie over margedrukkers verschijnt in het tweemaandelijks tijdschrift Boekenpost van juli/augustus 2010, nummer 108, een artikel over Willem Kramer en zijn eenmansdrukkerij Mercator Press, welke volgens kenners model staat voor uiterst verzorgde en klassiek vormgegeven drukwerken, waarin tekst en beeld op een harmonieuze wijze zijn gecombineerd. Veel van zijn uitgaven betreffen vertalingen uit het Grieks, Latijn of Engels. Illustratoren zijn o.a. Jörg Remé en Lex ter Braak.

Biografie Pierre Kemp door Wiel Kusters

Tijdens het Pinksterweekend op familiebezoek in Zuid-Limburg werd ik in het centrumgebouw van de Universiteitsbibliotheek van Maastricht geconfronteerd met een muurgedicht bij de ingang van de hand van Wiel Kusters:

“Het boek dat zich laat lezen in de nacht

Gloeit op, werpt licht op voor- en nageslacht.

Bij al wat het behelst, van vonk tot zon:

Elk woord werd door een der voortgebracht”.

Na uiteraard ook een bezoek aan de mooiste boekhandel van Nederland, volgens sommigen van de wereld, van Selexyz in de 13e eeuwse Dominicanenkerk nabij het Vrijthof, bezocht ik de Rechtstraat in stadsdeel Wyck met allerlei interessante speciaalzaakjes. Tot tot voor enige tijd geafficheerd als ‘boekenstraat’ met drie antiquariaten, vandaag de dag nog twee:

1) ‘De Bovenste Plank’, tevens galerie op nummer 49, beheerd door vader en zoon Gordijn en iets verderop

2) ‘Librairie Stille’ op nummer 85. Voor de eerste maal maakte ik kennis met Ton Stille, medeorganisator van de Euregionale Antiquarenbeurs voor Boek & Print in de Janskerk en in 2009 door de uitgever van ‘Boekenpost’ uitgeroepen tot Antiquaar van het Jaar. Stille was ooit gezagvoerder op de grote vaart en de basis van zijn assortiment heeft hij in meer dan 30 jaar bijeengebracht. Zijn specialismen zijn: bibliofiele en bijzondere boeken, streektopografie, kunst, devotionalia, erotica en curiosa in boek en prent. Mijn vraag naar ‘Librariana’ vernam hij voor het eerst in zijn leven, en hij kon mij slechts helpen aan twee verschillende edities van: ‘Provinciale Bibliotheek Centrale Limburg 1952-1967, geschreven door Harrie Schillings en met foto’s van Louis van Paridon + tekeningen door René Wong. Vanzelfsprekend stond voor de zoveelste maal ook het Centre Céramique/Stadsbibliotheek op het programma. Daar bleek dat genoemde Wiel Kusters, dichter-schrijver en hoogleraar algemene en Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Maastricht, een biografie heeft geschreven, getiteld: Pierre Kemp, een leven. Een boekwerk van 800 pagina’s, uitgegeven door Van Tilt. In het nabijgelegen Bonnefantenmuseum is een tentoonstelling Pierre Kemp ingericht. In het fraai uitgegeven ‘Chapeau; magazine over het goede leven in Limburg en de Euregio’, juni juli 2010, jaargang 14, nummer 3, is een artikel opgenomen over de literair-historische biografie van Wiel Kusters.

Post Scriptum

Toen ik in 1960 begon te corresponderen met de in het poorthuisje van de voormalige Volkshogeschool de Geerlingshof te Valkenburg woonachtige dichter Jan Hanlo stuurde deze behalve een handgeschreven klankvers van ‘Oote’ verscheidene autogrammen van Limburgse letterkundigen waaronder Paul Haimon, Leo Herberghs, W.K.Coumans en Pierre Kemp.

Promoveren op Top Naeff

Neerlandicus en biograaf Gé Vaartjes (1954) zal op 8 juni promoveren op een monografie: Top Naeff, Rebel & dame. Voorts zal het boek op 10 juni op 10 juni worden gepresenteerd in de Kunstwerk te Dordrecht aan de burgemeester van de stad van de Dordtse schrijfster. Vaartjes publiceerde in 1999 een levensbeschrijving gewijd aan Herman de Man en gaat nu werken aan een biografie over Godfried Bomans.

Inwoners van Turkmenistan mogen weer naar de bibliotheek

De inwoners van de Centraal-Aziatische staat Turkmenistan mogen sinds donderdag 1 april weer naar de bibliotheek. Oud-president Saparmoerad Nijazov had dat vier jaar geleden verboden. Enkel de Koran en een door hem geschreven publicatie hadden volgens hem alle andere boeken overbodig gemaakt. Zijn opvolger G. Berdimoechammedov heeft het verbod opgeheven, evenals het bezoek aan bioscopen, opera’s en circussen. Nijazov leidde Turkmenistan gedurende 21 jaar als een dictator. Door het hele land liet hij standbeelden voor zichzelf plaatsen en vernoemde hij steden, straten etc. naar zichzelf.

'Het huis van de creativiteit'i n Ashgabat, Turkmenistan. Een project van 17 miljoen dollar van president Nijazov gewijd aan de vrije pers, die overigens in Turkmenistan niet bestaat.

‘Het huis van de creativiteit’ in de vorm van een open boek in Ashgabat, Turkmenistan. Een project van 17 miljoen dollar van de in 2006 overleden autoritaire president Nijazov, zogenaamd gewijd aan de vrije pers.

Boek dat George Washington 221 jaar geleden leende is terug

De eerste president van de Verenigde Staten was George Washington en als zodanig wordt hij in dat land beschouwd als een vader des vaderlands. Personeel van de New York Society Library ontdekte dat hij op 5 oktober 1789 twee werken leende, een essay over internationale betrekkingen [‘The Law of Nations’ van Emer de Vattel] en de handelingen van het Britse Lagerhuis. De boete zou 220 jaar doorberekend opgelopen zijn tot bijna 300.000 dollar. Uitgaande van 80.580 dagen kwam een andere berekening uit op een dikke twaalfduizend dollar. Bij het lenen vulde Washington destijds in ‘President’, zonder familienaam. 2 november 1789 hadden de boeken terug moeten zijn, en de bibliotheekbeheerders van die tijd hebben het vermoedelijk niet aangedurfd een aanmaning te sturen. In 1789 was New York de hoofdstad van de USA. De ambtswoning van Washington lag in het stadsdeel Manhatten, waar ook nog altijd de in 1754 gestichte bibliotheek is gevestigd, welke ik enkele jaren geleden bezocht.  Toen de directeur van Washington’s Mount Vernon Landgoed van het voorval vernam heeft hij alle moeite gedaan voor vervangende exemplaren te zorgen. Met succes, het boek van De Vattel is voor bijna 12.000 dollar online aangekocht. Op 21 mei zijn beide publicaties zijn aan de rechtmatige eigenaar overgedragen.

Library of Congress bewaart alle tweets

Sinds 2006 en vooral het afgelopen jaar is twitteren een nieuwe rage geworden. Deze korte berichten worden na verloop van tijd gewist. Als Nationale Bibliotheek van de Verenigde Staten heeft de Library of Congress onlangs besloten voor toekomstig onderzoek alle berichtjes ofwel tweets wereldwijd in een elektronische databank op te slaan. Het gaat daarbij om naar schatting gemiddeld 50 miljoen tweets per dag, ofwel 600 per seconde. Een statisticus berekende al dat sprake is van zo’n 18 en een kwart miljard berichten gedurende 1 jaar! Anno 2010 worden volgens een recent onderzoek gerekend naar het aantal inwoners de meeste twitterberichten in Singapore geschreven, op de voet gevolgd door Nederland. Op mijn verjaardag 18 mei las ik 3.22 uur het volgende twitterbericht van dichter-performer Nico Dijkshoorn: “Zo, en nu ga ik Nop Maas zijn biografie Deel 2 over Reve verder lezen. Prachtboek.” Het is een geruststellende gedachte dat onze achterachterkleinkinderen, indien zij dat zouden wensen, hiervan kennis kunnen nemen.

Ten slotte………

De altijd dynamische futuroloog, trendwatcher en voorspeller Marcel Bullinga meent dat het beeldscherm het einde betekent van de traditionele bieb. Het papieren boek sterft uit. Citaat: “Kranten en boeken worden vanaf 2020 uitsluitend vanaf een beeldscherm gelezen.” Deo Volente hoop ik over 11 jaar in ‘Beschreven Bladen’ hierop terug te komen. Bullinga is overigens niet de eerste met zijn voorspelling. Kortgeleden las ik via ‘Library Link of the Day’ een artikel van Octave Uzanne: ‘The End of Books’ Dat werd in het juli-december nummer 1894 gepubliceerd van Scribner’s Magazine Illustrated. De Franse schrijver, bibliofiel, journalist en uitgever Octave Uzanne (1851-1931) meende dat de uitvinding van Gutenberg spoedig overbodig zou worden, als gevolg van allerlei mechanische en elektrische uitvindingen, zoals de fonograaf. Hij baseerde zijn mening onder meer op grond van een in1892 inLonden gehouden lezing door de Engelse natuurkundige professor Sir William Thomson.  Ondanks of dankzij alle vernieuwingen is een feit dat 116 jaar later nog altijd meer boeken verschijnen dan ooit tevoren.

Nota bene. In het vorige nummer van Beschreven Bladen vermeldde ik bij de herinneringen aan de familie Cohen-Koster dat Job zes jaar op de Crayenerschool in de klas zat met de latere televisiepresentator Hans van der Togt. Als herinnering van Job Cohen werd geschreven dat zijn vader kapper van beroep was. Dat blijkt een vergissing, in werkelijkheid was Ato van der Togt als vertegenwoordiger in dienst van de bierfirma Heineken.

Hans Krol (Heemstede)

ILLUSTRATIES

1. In Beschreven Bladen, jaargang 19 nummer 1 verscheen een foto van J.P.Balkenende als docent die in 1988 poseerde in de bibliotheek van de Vrije Universiteit. Thans een foto door Roel Rozenburg van de premier in de Handelingenkamer ofwel de oude bibliotheek van het voormalig Ministerie van Justitie aan de noordzijde van het Plein in Den Haag. Het vroegere Justitiegebouw is een ontwerp van rijksbouwmeester Cornelis Hendrik Peters, tussen 1876 en 1883 tot stand gekomen. Het bouwwerk is in neo-Hollandse renaissancestijl opgetrokken. Voor de bibliotheek liet Peters zich inspireren door Chinese kunst, gelet op o.a. de handgreepjes in de vorm van drakenklauwen, de schubben in de dakkoepel, de drakenkopjes aan de balustrades en het roodgroene interieur. De zaal is13,5 meter lang, 6 meter breed en 9 meter hoog en bevat ongeveer 30.000 boeken, waaronder de Handelingen, een schriftelijke vastlegging van alles wat in de Eerste en Tweede Kamer is gezegd.

2. Nog een fraaie Haagse bibliotheek aan het Plein: de leeszaal van de in 1802 gestichte Nieuwe of Litteraire Sociëteit ofwel Sociëteit de Witte. De bibliotheek is opgericht in 1855. Het clubgebouw dateert deels uit 1871, deels uit 1902. Tussen 1930 en 1933 is het Jugendstil-interieur gewijzigd in een Art-decostijl. De bibliotheek in laatstgenoemde stijl op de bovenetage is ondergebracht in twee zalen. De Witte bezit een van de grootste clubbibliotheken ter wereld met meer dan 26.000 banden – volgens andere bronnen 44.000 – boeken. De boekerij is voor leden permanent geopend; uitlening is uitsluitend voorbehouden aan leden van de sociëteit. [Residence, oktober 2000, blz. 153]

3.  Particuliere ‘koninklijke’ bibliotheken.

scannen0024

Boven: koningin Juliana, prins Bernhard en hun vier dochters [foto M.Koot] in paleis Soestdijk.

Aanbieding van fotoalbums aan de Koninklijke Familie in de (voormalige) bibliotheek van paleis Soestdijk

Aanbieding van fotoalbums aan de Koninklijke Familie in de (voormalige) bibliotheek van paleis Soestdijk

scannen0017

Hierboven: de heer mr. Pieter van Vollenhoven laat in de bibliotheekkamer van hun huis bij Paleis het Loo een boek zien aan zijn echtgenote prinses Margriet. [foto Nationaal Foto Persbureau]

scannen0023

Boven: de vm. werkkamer-bibliotheek van prinses Beatrix op kasteel Drakesteyn, Lage Vuursche, omstreeks 1975. [foto Stevens en Magielsen, Amsterdam] In het tijdschrift Prinses, nr. 20, zijn destijds twee kleurenfoto’s opgenomen: “Op de hoofdverdieping ligt links de bibliotheek, die tevens als werkkamer is ingericht. Enkele honderden boeken zijn in de boekenkast, die de gehele wand van de bibliotheek beslaat, verzameld. Naast vele moderne romans en novellen, waaronder Godfried Bomans, heeft de prinses er ook haar naslagwerken en haar verzameling oude boeken ondergebracht. Onder de boekenplanken zijn, eveneens langs de gehele wand, een aantal kastjes gebouwd.”

Een monumentale bibliotheek in een monumentale boerderij De Eenhoorn uit 1682, een van de oudste stolpboerderijen in de Beemster en in ieder geval de beroemdste en allermooiste van deze polder, die met nog zeven Nederlandse sites op de Werelderfgoedlijst van UNESCO is opgenomen. Rijksmonument De Eenhoorn is geheel gerestaureerd en als woning ingericht. De indrukwekkende bibliotheek bevindt zich in het carré, omvat alle vier wanden en loopt helemaal omhoog tot in de stolpkap.[foto Arjan Bronkhorst].

Met zo’n 5 miljoen boeken in voorraad wordt niet het Londense Foyles [1,4 miljoen titels en ongeveer 4 miljoen boeken] maar Bookbarn International nabij Bristol als het grootste boekenwarenhuis in het Verenigd Koninkrijk beschouwd. Vanwege een opgelopen huurschuld van Bookbarn als onderdeel van Amazon UK moest een opslagloods in februari van dat jaar tengevolge van een gerechtelijk vonnis binnen enkele dagen worden ontruimd. Men besloot daarop de vele duizenden boeken op een hoop te gooien en liefhebbers konden gratis meenemen wat van hun gading was. Van die mogelijkheid werd gretig gebruik gemaakt, ook door liefhebbers uit de verre omgeving tot Wales en Schotland toe. Deze ‘opruiming’ werd overigens voordeliger beschouwd dan om ruimte elders te huren om de boeken op te slaan. Publicatie van deze foto’s in de pers leidde (even) tot grote beroering.

Gratis boeken uitzoeken bij Barn Books in Bristol (2009)

Gratis boeken uitzoeken bij Barn Books in Bristol (2009)

Bookbarn in Bristol (foto Picture it now)

Bookbarn in Bristol (foto Picture it now)