Tags

 

Cleeff

Teisterbant-schilderij uit 1957 van Lili van Cleeff. V.l.n.r: Harry Mulisch, Godfried Bomans [als ‘leider’ staande en in het midden], Harry Prenen, Barend Rijdes, Ton Neelissen en Harriët Laurey (Frans Hals Museum)

TWEE VRIENDEN:  OVER GODFRIED BOMANS EN HARRIE PRENEN; DOOR HERMAN VAN RUN

Op 13 juni 2012 overleed op 93-jarige leeftijd de journalist dr. Herman van Run. H.W.M. van Run is op 10 september 1918 geboren in Horssen, land van Maas en Waal. Hij studeerde rechten aan de katholieke universiteit van Nijmegen en leerde Godfried Bomans kennen. In 1942 is hij als gijzelaar gedetineerd geweest in kamp Haaren. In 1949 verhuisde Van Run naar Haarlem, vervolgens Overveen, gemeente Bloemendaal, en raakte bevriend met Bomans en Prenen. Zowel via wederzijdse bezoeken thuis als in de sociëteit Teisterbant en elders.  Herman van Run werkte als journalist bij de Nieuwe Haarlemsche Courant en dagblad De Tijd, tot 1974 als laatste hoofdredacteur. Eerst als docent volgde in 1970 zijn benoeming tot waarnemend directeur van de School voor Journalistiek en van 1989 tot 1992 was hij bijzonder hoogleraar aan de Erasmusuniversiteit in Rotterdam waar hij persgeschiedenis doceerde. In 1977 werkte Herman van Run met Mies Bouhuys en Nico Scheepmaker mee aan het Boekenweekgeschenk: ‘Even geduld aub’. Op de radio was hij o.a. medepresentator van het programma Cursief. Voor de uitgave ‘Herinneringen aan Godfried Bomans’ (1972) zijn herinneringen gepubliceerd in diens bijdrage: ‘Van dichtbij gezien’ (p. 200-208). Op verzoek van het tijdschrift ‘Ons Bloemendaal’ schreef Herman van Run in 2002 onderstaande bijdrage over Bomans en Prenen.

Pose van twee vrienden voor het leven, wandelend in de Haarlemmer Hout: Godfried Bomans en Harry Prenen. Om de peilloze diepte van hun gesprek aan te geven, schreef Godfried (rechts op de foto uit 1937) eronder: ‘Kritik der reinen Vernunft’ (hoofdwerk van Immanuel Kant).

Prenen

Harry Prenen en Godfried Bomans

 

Bomansbeek

                                     Godfried Bomans en Harry Prenen op een tekening van Marius Beek)

 

Enveloppe Rijnlandsche Academie, geschreven door Harry Prenen

Achterzijde enveloppe Rijnlandsche Academie, verzonden door Harry Prenen, 1941

Voorzijde enveloppe van Harry Prenen aan Godfried Bomans in Nijmegen uit 1941 (Frank van der Voordt)

Voorzijde enveloppe uit 1941 van Harry Prenen uit Haarlem aan Godfried Bomans in Nijmegen  (Frank van der Voordt)

“In de nanacht van 21 op 22 december 1971 krijg ik een schokkend telefoontje: Godfried Bomans is overleden. Zijn broer Jan vertelt het me met verstikte stem. Of ik naar Godfrieds huis wil komen. Daar aangekomen, Parkweg 10 in Bloemendaal, zie ik een briefje achter de knop van de huisbel: ‘Jongens niet bellen’. Hoe bizar dat zo’n detail je bijblijft. Het is een waarschuwing van een zorgverlener, gericht aan de ziekenbroeders die in aantocht zijn om de aan een hartaanval bezweken Godfried naar het mortuarium van ‘Joannes de Deo’ te brengen. Ze mogen niet bellen omdat Godfrieds vrouw, Pietsie, wil voorkomen dat het dochtertje Eva, nauwelijks tien jaar oud, wakker zou worden.  Nog maar weinig uren is het dan geleden dat Godfried in het Dorpshuis aan de Donkerelaan een partij schaak heeft moeten onderbreken op de vaste avond aan de Bloemendaalse schaakclub, waarvan hij trouw lid is. Hij voelde zich niet goed, wilde naar huis. Medeleden van de club brachten hem naar zijn auto. Er ontstond geen algemene verontrusting, men schaakte door. Nadat hij – met moeite – thuis was gekomen, verslechterde zijn toestand zo hevig en zo snel dat medische hulp niet meer mocht baten. De lieveling van Nederland stierf, achtenvijftig jaar oud.

Foto van Godfried Bomans en Harry Prenen die een Rijnlandsche Pastorale uitvoeren op een fluit

Foto van Godfried Bomans en Harry Prenen die een Rijnlandsche Pastorale uitvoeren op een fluit

Rijnlandse Pastorale door Harrie Prenen, bij ‘Het een en ander over Godfried Bomans’ door H.J.Prenen, in: De Linie van 19 november 1948 [Uit: Bomans in Beeld, oktober 2010, blz. 23]

Foto waarop de tekening van Bomans en Prenen is gebaseerd.

Foto waarop de tekening van Bomans met blokfluit en Prenen met dwarspijp is gebaseerd.

Als daags voor Kerstmis de uitvaart plaats vindt, lijkt half Nederland toegestroomd. In de kerk, waar men op elkaars tenen staat, houdt Godfrieds oudste en beste vriend Harry Prenen een indrukwekkende herdenkingsrede. Niemand was daarvoor zozeer de aangewezene. Beiden waren toen al meer dan tien jaar burger van Bloemendaal, beiden gekomen van Haarlem, waar ze elkaar hadden leren kennen op het Triniteitslyceum. Ze woonden dicht bij elkaar (Harry op Bispincklaan 58), zò dicht dat de kinderen Prenen ’s zondags makkelijk konden voorwenden naar de hoogmis te gaan, terwijl ze bij ‘oom’ Godfried gingen tafeltennissen. Godfried en Harry beleefden het Bloemendaalse burgerschap op verschillende manier, maar tevreden waren ze er allebei. Het gezin Prenen voelde zich in de Bispincklaan goed behuisd: de boeken allemaal plaatsbaar, ordelijk op witte planken, zoals me telkens opviel, en de achtertuin grenzend aan een verwilderd relict van het landgoed Sparrenheuvel, waar Harry vooral op warme dagen, maar dan nog altijd in vest, tekenend en aquarellerend kon worden aangetroffen.

Vijver in verwilderd stuk bos achter ‘Sparrenheuvel’, aquarel door Harry Prenen uit 1963.

Maar groot was het huis niet en het gezin Prenen (echtgenote Gisela zong en de kinderen bespeelden instrumenten) was bang de buren door te veel muziekgerucht te mishagen. Dus werd de mogelijkheid om een groter, vrij gelegen, huis te betrekken aangegrepen toen in 1966 een groot pand op de hoek van de Elswoutlaan, naast het voormalige stalgebouw van ‘Elswoutshoek’ te koop kwam. Daar – kadastraal in Haarlem maar sociaal in Bloemendaal – heeft Harry, die van grote gebaren en grote ruimten hield, gelukkig geleefd en gewerkt tot zijn dood op 77-jarige leeftijd in 1992, zij het dat zijn laatste levensjaren overschaduwd werden door afneming van geestelijke en lichamelijke kracht. Maar ook toen bleef hij tevredenheid uitstralen, zoals iedereen weet die hem op warme dagen, alleen of met iemand die evenzeer zweeg, op de bank heeft zien zitten bij het kruispunt Elswoutslaan – Korte Zijlweg. En gelukkig maar dat de op Elswoutshoek wonende mevrouw Heertje bij haar begroeting van Harry voldoende luid sprak om voor hem verstaanbaar te zijn.

Leraar en journalist/schrijver Harry Prenen in 1951 gefotografeerd door Jan van Eyk

Leraar en journalist/schrijver Harry Prenen thuis tussen de boeken in 1951 gefotografeerd door Jan van Eyk

Viering van de 50ste verjaardag van componist Jan Mul in 1961 in Haarlem. Naast hem: Harry Prenen, Godfried Bomans en leraar Nederlands aan het Trininiteitslyceum Arnold Schneiders.

run

Herman van Run (links vooraan ) gezeten aan een diner op Teisterbant in Haarlem 

A.J.Schneiders, oud leraar Nederlands van zowel Gofried als Jan Bomans, bezovjt menigmaal bijeenkomsten van het Godfried Bomans Genootschap, op deze foto in Oegstgeest. Jan Arnold Bomans schreef juli 19084 een necrologie na het overlijden van Arnold Scheiders op 1 juli 1984 op 90-jarige leeftijd, gepubliceerd in 'Ons Bloemendaal', 8e jaargang nummer 4, 1984, p. 23-26.

A.J.Schneiders, oud leraar Nederlands van zowel Gofried als Jan Bomans, bezocht menigmaal bijeenkomsten van het Godfried Bomans Genootschap, op deze foto in Oegstgeest. Jan Arnold Bomans schreef juli 19084 een necrologie na het overlijden van Arnold Scheiders op 1 juli 1984 op 90-jarige leeftijd, gepubliceerd in ‘Ons Bloemendaal’, 8e jaargang nummer 4, 1984, p. 23-26 en voorts in: Godfried, jaargang 7, nummer 2, juni 1985, p.39-43.

Ofschoon één van de verschillen tussen het Bloemendaalse leven van Bomans en Prenen hierin bestond dat Bomans vaker niet thuis was dan Prenen, was ook hij – Bomans – hecht geworteld in zijn belegen huis met al die puntdaken en de ruime bostuin rondom. Ik herinner mij, dat hij, nooit helemaal tevreden met gegeven werkelijkheden, bij het bepalen van de grens tussen zijn terrein en dat van het aanpalende ‘Lindenheuvel’, markerende struiken ging planten even voorbij de kadastrale scheidingslijn – zich in de handen wrijvend over de terreinwinst. En toen hij meer ruimte wilde hebben voor stille afzondering – of om er met zijn dochtertje Eva te tafeltennissen – liet hij een bunkerachtig onderkomen bouwen, goeddeels verzonken in een glooiing van het terrein om het aan het zicht van bouw- en woningcontroleurs te onttrekken. Bovengronds beleefde hij aan een krakkemikkig prieel alles wat er maar aan te beleven viel. En bewonderaars die hem met een bezoek kwamen vereren, zette hij aan het werk in bos of tuin, zoals een landheer het zijn horigen zou doen. Hij liet zich graag diensten bewijzen door mensen aan wie hij de dienst bewees van te bestaan.

In 1960 verhuisde Bomans naar de villa Parkweg 10 te Bloemendaal, toen nog ‘Cottage Hill’ geheten, en na 1971 ‘Boshof’ . Oorspronkelijk in 1899 gebouwd door P.Bakker en in 1931 verbouwd.Speciaal op verzoek gemaakte luchtfoto waarbij Godfried (nauwelijks zichtbaar) beneden met een vlag staat te zwaaien.

Scan1490

In de tuin van Parkweg 10 Bloemendaal is door de familie Schipper een sculptuur van Pa Pinkelman en Tante Pollewop geplaatst (Haarlems Dagblad, 29 mei 2000).

Maar het innigst vergroeid met zijn woonplek toonde hij zich in oudejaarsnachten. Dan trok de hele buurt naar zijn huis, mengden enkele vrienden met hun kinderen zich onder hen, werd er een tafel buiten gezet, schonk iemand (wegens de kou niet te drinken) rode wijn, hing Godfried een onderscheidingsteken om zijn hals (overgehouden van een carnavalsfeest), riep zich uit tot voorzitter van de buurtvereniging en verordonneerde dat hij dat zou blijven wanneer zijn vuurpijlen het hoogst zouden gaan. En jawel, ook als die zich na de ontbranding als een boemerang gedroegen, constateerde hij juichend dat ze het hoogst waren gestegen. In die tijd, in en rond de jaren zestig, was Harry leraar geschiedenis aan het Mendelcollege in Haarlem – en wát voor een leraar: vraag het aan willekeurig welke oud-leerling. Daarnaast aquarelleerde en tekende hij, schreef toneelrecensies, schreef gelegenheidsgedichten (o.a. als factor van de Haarlemse sociëteit ‘Trou moet Blijcken’) en hield voordrachten. Een alleskunner. Godfried schreef toen zijn fijn-geciseleerde, soms ophef makende, stukjes in ‘de Volkskrant’, trad op voor radio en televisie (‘Hou je aan je woord’, ‘Bomans in triplo’) en moest beleven dat zijn als sedert decenniën gebleken schrijftalent werd overstraald door de aanstekelijke geestigheid van zijn openbare optredens.

De witgepleisterde villa Boshof aan de Kleine Houtweg in Haarlem met links daarvan de koepel Bellevue op een prentbriefkaart uit 1905

De witgepleisterde villa Boshof aan de Kleine Houtweg in Haarlem met links daarvan de koepel Bellevue op een prentbriefkaart uit 1905

Boshof, Kleine Houtweg 125 Haarlem (met naamplaat aan de voorgevel) nog in volle glorie als woonhuis van de famile Bomans (1925-1932).

In 1923 werd villa Boshof, grenzend aan de tuin van de Mariastichting, aangekocht voor dertig mille. Het huis werd ingericht als ambtswoning van de geneesheer-directeur van het ziekenhuis. In verband met de grote uitbreidingen aan het eind van de jaren zestig werd het pand gesloopt.

In 1923 werd villa Boshof, grenzend aan de tuin van de Mariastichting, aangekocht voor dertig mille. Het huis werd ingericht als ambtswoning van de geneesheer-directeur van het ziekenhuis. In verband met de grote uitbreidingen aan het eind van de jaren zestig werd het pand gesloopt.

Vier zonen Bomans, 'de vier Heemskinderen' op het hek van Boshof omstreeks 1930.

Vier zonen Bomans, ‘de vier Heemskinderen’ op het hek van Boshof omstreeks 1930.

De afbraak van Boshof, te beginnen bij het dak.

De afbraak van Boshof, te beginnen bij het dak.

Het naambord ‘Boshof’ getild door Godfried Bomans en zijn vriend Herman van Run voor het nieuwe Boshof te Bloemendaal, vastgelegd door Jan Bomans die ‘toevallig’ langs kwam.

De na sloop van vroegere Bomans-woning, Kleine Houtweg 125 Haarlem in 1971 verworven gevelsteen. Links een trotse Godfried Bomans met zijn trofee en rechts Herman van Run.

In ‘Van Dichtbij gezien'(Elsevier, 1972) schreef Herman van Run: ‘(… )Vorige zomer werd aan de rand van de Haarlemmerhout de villa ‘Boshof’, waarin hij als jongen gewoond had, afgebroken. Ook het tegelplateau zou door de bulldozers orden vergruizeld. Maar, gewaarschuwd door zijn broer Jan, was Godfried er tijdig bij. Het tableau werd met zorg uitgehakt en in de gevel van zijn Bloemendaalse huis ingemetseld. De bepaling van de preziese plaats kostte een uur. Niet omdat hij in dat opzicht zo’n perfectionist was, mar omdat een te hulp geroepen vriend zoveel tijd nodig had om hem van een faliekante plaatsing te weerhouden. Toen het tableau was aangebracht, groenglanzend in de gelige muur, was hij zo gelukkig als een kind. Pietsie was niet thuis. Het moest voor haar een verrassing zijn. Geen verrassing was het, dat Godfried het zoveelste teken gaf van zijn hang naar vroeger, toen de wereld volgens hem zoveel stiller en mooier was. (…)’

Het van Haarlem-Zuid naar Bloemendaal overgebrachte tegeltableau met naam 'Boshof' (foto Ned. Tegelmuseum)

Het van Haarlem-Zuid naar Bloemendaal overgebrachte tegeltableau met naam ‘Boshof’ (foto Ned. Tegelmuseum)

Villa 'Boshof' , voorheen 'Cottage Hill' geheten, Parkweg 10 in Bloemendaal waar de familie Bomans vanaf 1961 woonde.

Villa ‘Boshof’ , voorheen ‘Cottage Hill’ geheten, Parkweg 10 in Bloemendaal waar de familie Bomans vanaf 1961 woonde. (foto J.P.Teengs).

Aan beiden terugdenkend, kun je je afvragen wat hen au fond het meest met elkaar verbond. Ik denk: een gelijke geboeidheid door de wijde wereld van letteren, geschiedenis en kunst, gepaard aan gehechtheid aan de kleine wereld van Haarlem en omstreken. Wat ze óók gemeenschappelijk hadden was een vermogen om over alles wat hun creativiteit voortbracht een glans te leggen van speelsheid en elegantie. Vanaf hun middelbare school was dat al zo, te beginnen met de oprichting van het genootschap ‘Rijnlandsche Academie’ dat uit twee leden bestond een ‘algemeen voorzitter’ (Godfried natuurlijk) en een ‘algemeen secretaris’ (Harry).

Harry Prenen op de rug gezien, tekenend in de Bloemendaalse dreven. (Uit boek: Harrie Prenen, Tekeningen, 1984).

Harry Prenen op de rug gezien, tekenend in de Bloemendaalse dreven. (Uit boek: Harrie Prenen, Tekeningen, 1984).

Voorzitter (grote Bomans) en secretaris (kleine Prenen) van de ‘Rijnlandsche Academie’ op een karikatuur van Prenen uit 1937. Die schreef eronder: ‘G.B. en H.P. tijdens een Genootschappelijke wandeling’. Godfried Bomans was lid van de sociëteit Trou moet blijcken en was in 1959 factor. Prenen zou voor Bomans de jaarzang in dichtvorm hebben geschreven.

Tekening van Bomans en Prenen wandelend in Haarlem als bestuur van de Rijnlandsche Academie, getekend door Harrie Prenen. Het origineel is in bezit van Bomans-kenner en verzamelaar Bert Rebergen.

Tekening van Bomans en Prenen wandelend door Haarlems straten als bestuur van de Rijnlandsche Academie, getekend door HarryPrenen. Het origineel is in bezit van Bomans-kenner en verzamelaar Bert Rebergen.

Aan de rugzijde van bovenstaande pentekening van Harry Prenen staat vermeld: ‘G.B. en H.P. tijdens een Klein Genootschappelijke wandeling van de Rijnlandsche Academie, 1937’.

a3c4b474-91e7-8d0b-d103-6d2b4bb70e54

Slot van een uitvoerig schrijven van de Rijnlandse Academie, opgrericht om demping van de Bakenessergracht in Haarlem te voorkomen. Uit: Haarlem’s Dagblad van 8 juni 1937.

Scan1491

Al in 1900 kwam het gemeentebestuur van Haarlem met dempingsplannen van de Bakenessergracht en is bovenstaande spotprent vervaardigd [thans in provinciale atlas van het Noordhollands Archief]

'Het laatste vers' Door Harry Prenen in herinnering aan zijn vriend Godfried Bomans geschreven sonnet. (Uit: Haarlem in verzen, 1989).

‘Het laatste vers’ Door Harry Prenen in herinnering aan zijn vriend Godfried Bomans geschreven sonnet. (Uit: Haarlem in verzen, 1989).

De ouders van Harry Prenen dreven een tabakszaak in de Generaal Cronjéstraat [deel dat nu Julianapark heet]. In mei 1942 ging tabak op de naam en stonden veel mensen in de rij van P.J.Prenen voor tabaksartikelen.

De ouders van Harry Prenen dreven een tabakszaak in de Generaal Cronjéstraat [deel dat nu Julianapark heet]. In mei 1942 ging tabak op de naam en stonden veel mensen in de rij van P.J.Prenen voor tabaksartikelen.

Wanneer ze samen door de Haarlemmer Hout liepen, heette dat een ‘grootgenootschappelijke wandeling’. En nog altijd is historisch niet vastgesteld of de Rijnlandsche Academie er inderdaad in geslaagd is door middel van een vlammend betoog, gericht aan het Haarlemse gemeentebestuur, de voorgenomen demping van de Bakenessergracht tegen te houden. In hun studententijd (Godfried studeerde rechten in Amsterdam en psychologie in Nijmegen, Harry geschiedenis in Amsterdam) is die exclusieve vriendenband gebleven, zoals in alle jaren daarna. In een aan Godfried gewijd herdenkingsartikel schreef Harry over hun beider veertigjarige vriendschap: ‘Ik had ook kritiek op hem en hij op mij’. Zelf weet ik hoe het Godfried soms hinderde dat Harry met te veel woorden verduidelijkte wat al duidelijk was of in zijn proza de kunst van het weglaten niet verstond. Op zijn beurt ergerde Harry zich, zoals hij in zijn herdenkingsartikel schreef, aan de willigheid die Godfried toonde ‘wanneer hij weer werd weggeroepen voor alles en nog wat, door uitgevers, televisiejongens en reclamemannen, de machtige rakkers van de publiciteit’.

Harrie Prenen op de rug gezien in gesprek met Jan Bomans en echtgenote, culinair publiciste, Mia Snelder bij een tentoonstelling gewijd aan componist Hendrik Andriessen in de Heemsteedse bibliotheek.

Wat rest er in Bloemendaal nog van hen? De plekken waar ze met hun gezinnen hebben gewoond: Parkweg 10 en Elswoutlslaan 1, nu door andere families bewoond. In Thijsse’s Hof staat een door Mari Andriessen gemaakt beeldje van Godfrieds literaire schepping ‘Erik’.

Onthulling van het beeld ‘Erik’ in Thijsse’s Hof ter nagedachtenis aan het werk van Godfried. Links mw. Pietsie Bomans-Verscheure en naast haar de beeldhouwer Mari Andriessen.

Beeld van Godfried Bomans in de Haarlemse Wijngaartuin door Wim Jonker

Godfried en Harry rusten beiden in Bloemendaalse grond: Godfried op de begraafplaats aan de Dennenweg en Harry op het kerkhof naast de Overveense parochiekerk. Al wat overigens blijft, zijn naast de herinnering van zovelen, verspreide geschriften van Harry, aquarellen en prenten, en van Godfried het stralend monument van zeven delen ‘Werken’(vijfduizendzeshonderdzevenenzestig bladzijden). Wat ook blijft zijn woorden die ik eens over Harry las in een brief van Godfried: ‘Hij is toch mijn oudste en beste vriend’ en woorden die Harry in zijn ‘in memoriam Godfried’ schreef: ‘We bleven voor elkaar les compagnons de notre jeunesse  tot het einde toe’.”            Herman van Run in: Ons Bloemendaal, 26e jaargang, winter 2002.

Godfried Bomans deed eindexamen gymnasium in 1933 en twee jaar later volgde Harry Prenen. Uit: Gedenkboek Triniteits Lyceum 1922-1947.

Godfried Bomans deed eindexamen gymnasium in 1933 en twee jaar later volgde Harry Prenen. Uit: Gedenkboek Triniteits Lyceum 1922-1947.

Als oudleerling van Triniteit schreef H.L.Prenen bovenstaand vers, dat gepubliceerd is in het gedenkboek uit 1947.

Als oudleerling van Triniteit schreef H.L.Prenen bovenstaand vers, dat gepubliceerd is in het gedenkboek uit 1947.

Bomansaanbiedingbilderdijk

Tekening van Harry Prenen uit 1951:  erevoorzitter van Teisterbant Lodewijk van Deyssel biedt Bilderdijk het erediploma van de sociëteit aan.

De Rijnlandsche Academie, geschilderd door Peer van den Molengraft. Van links naar rechts: Jan Mul, Wouter Paap, Godfried Bomans (aan de piano) en Harry Prenen. Het doek hangt in de Stadsbibliotheek Haarlem.

componisten

Foto van de componisten bij Teisterbant bijeen met  Jan Mul (uiterst links), Sas Bunge, Paul Christiaan van Westering, 2 onbekenden en helemaal rechts Wouter Paap

prenen

Als oudleering publiceerde H.L.Prenen een vers in het Gedenkboek Tolle Lege 1922-1947 van het Triniteitslyceun Haarlem.

 

Jan Mul (rechts) opende een tentoonstelling met werk van Harry Prenen (www.janmul.nl)

Componist Jan Mul (links) opende een tentoonstelling met werk van Harrie Prenen (www.janmul.nl)

Na de onthulling van een gedenkplaat van de sociëteit Teisterbant aan de gevel van de Brinkmann brasserie door mw. Pietsie Bomans-Verscheure. Rechts applaudiseert Harry Prenen (De Boer, NHA, 1981)

Na de onthulling van een gedenkplaat van de sociëteit Teisterbant aan de gevel van de Brinkmann brasserie door mw. Pietsie Bomans-Verscheure. Rechts applaudiseert Harry Prenen (De Boer, NHA, 1981)

Uitreiking door Harry Mulisch aan Harry Prenen van het eerste exemplaar van het boek van Louis Ferron over de sociëteit Teisterbant (Cees de Boer, NHA, 1981)

Uitreiking door Harry Mulisch aan Harry Prenen van het eerste exemplaar van het boek van Louis Ferron over de sociëteit Teisterbant (Cees de Boer, NHA, 1981)

Vooromslag van het boek 'De keldergang der heren; geschiedenis van de Haarlemse sociëteit Teisterbant. 1981

Vooromslag van het boek ‘De keldergang der heren; geschiedenis van de Haarlemse sociëteit Teisterbant. 1981

 

Diner bij Teisterbant in 1960. Vooraan links Herman van Run, achteraan links Godfried Bomans (NHA)

Diner bij Teisterbant, circa 1959. Vooraan links Herman van Run, achteraan links Godfried Bomans (NHA)

Diner bij restaurant Brinkmann in Haarlem van het Laurens Janszoon Coster Genootschap. V.l.n.r. HARRY PRENEN, Harry Mulisch, Anton Pieck, minister mw. Gardeniers, Michel van der Plas, journalist Wim Helversteyn, Louis Ferron, cartoonist Jan Willem van Vugt, Journalist Udo H.Buys, Thomas Ro (Cees de Boer, NHA).

Diner bij restaurant Brinkmann in Haarlem van het Laurens Janszoon Coster Genootschap. V.l.n.r. HARRY PRENEN, Harry Mulisch, Anton Pieck, minister mw. Gardeniers, Michel van der Plas, journalist Wim Helversteyn, Louis Ferron, cartoonist Jan Willem van Vugt, Journalist Udo H.Buys, Hans Rombouts, Hanny van der Horst, Rudolf Das, de heer Gardeniers en N.C.de Groot van Embden (Cees de Boer, NHA). 1983

Scan1565

Het satirisch radioprogramma in 1971 gefotografeerd met v.l.n.r. Herman van Run, Netty Rosenfeld, Gerard Cox en Luc Lutz (foto NOB/AVAC). Veel teksten werden geleverd door Michel van der Plas

Prenen

Bij de presentatie van een grammofoonplatenalbum 'Bomans was de naam' in 1978. Van links naar rechts: Bertus Aafjes, Michel van der Plas, Harry Prenen, Tony van Verre en Simon Carmiggelt.

Bij de presentatie van een grammofoonplatenalbum ‘Bomans was de naam’ in 1978. Van links naar rechts: Bertus Aafjes, Michel van der Plas, Harry Prenen, Tony van Verre en Simon Carmiggelt.

Plas

8 november 1979 bij de presentatie in Amsterdam van ‘Bomans was de naam, v.l.n.r.: Bertus Aafjes, Michel van der Plas, Tony van Verre, Simon Carmiggelt

Een klassieke Haarlemmer: Harry Prenen welsprekend, driedeling kostuum in vestzak èn aan de ketting, sigaar tussen de vingers

Een klassieke Haarlemmer: Harry Prenen welsprekend, driedeling kostuum in vestzak èn aan de ketting, sigaar tussen de vingers

Na de onthulling van een gedenkplaat van de sociëteit Teisterbant in de gevel van de Brinkmann passage te Haarlem door mw. Pietsie Bomans-Verscheure. Rechts applaudiseert Harry Prenen (Cees de Boer, NHA).

Na de onthulling van een gedenkplaat van de sociëteit Teisterbant in de gevel van de Brinkmann passage te Haarlem door mw. Pietsie Bomans-Verscheure. Rechts applaudiseert Harry Prenen (Cees de Boer, NHA).

Harry Prenen in zijn element in zijn werk- en boekenkamer (NHA)

Harry Prenen in zijn element in zijn werk- en boekenkamer (NHA)

Harry Prenen bij de voorbereiding van een tentoonstelling van zijn werk in Bloemendaal met burgemeester Weekhout (Heemsteedse/Bloemendaalse Courant, 28-2-1986

Harry Prenen bij de voorbereiding van een tentoonstelling van zijn werk in Bloemendaal met burgemeester Weekhout (Heemsteedse/Bloemendaalse Courant, 28-2-1986)

Harry Prenen al spreker voor het Godfried Bomans Genootschap

Harry Prenen al spreker voor het Godfried Bomans Genootschap

Cartoon van Jan Willem van Vugt, bij de Viering van vijftig jaar niets, literaire genootschappen in Nederland. Haarlems Dagblad, 24 maart 1984. Rechts met stropdas stelt Herman van Run voor [Uit”: Bomans in Beeld; samengesteld door Hans Krol. Heemstede, oktober 2010].

P.S. Voor een achtergrondartikel over ‘Bomans en Herman van Run’, zie gelijknamig artikel van Edward Krabbendam op het internet.

Een houten reliëf van Godfried Bomans door E.Blankers, was in bezit van boekhandel De Slegte in Haarlem

Herman van Run (rechts) met Michel van der Plas (ps. van B.G.F.Brinkel) (links) geìnterviewd door Philip Scharper voor NBC-TV in 1965 [foto: Katholiek Documentatiecentrum Nijmegen].

Godfried Bomans maakte ook deel uit van het satirisch radioprogramma 'Cursief'. Op deze foto uit 1971 zien we van links naar rechts: Herman van Run, Netty Rosenfeld, Gerard Cox en Luc Lutz (foto NOB/AVAC)

Godfried Bomans maakte ook deel uit van het satirisch radioprogramma ‘Cursief’. Op deze foto uit 1971 zien we van links naar rechts: Herman van Run, Netty Rosenfeld, Gerard Cox en Luc Lutz (foto NOB/AVAC)

Portretfoto van Herman van Run (ANP, 1982)

Graf van Herman van Run op het Adelbertskerkhof in Bloemendaal (foto Frank van der Voordt)

Graf van Herman van Run op het Adelbertskerkhof in Bloemendaal (foto Frank van der Voordt)

Godfried Bomans en Harry Prenen in hun studententijd

Godfried Bomans en Harrie Prenen in hun studententijd

Harry Prenen (links) en Godfried Bomans

Harrie Prenen (links) en Godfried Bomans

Vooromslag van 'Het ogenboek', een gezamenlijke uitgave van Godfried Bomans en Harry Prenen

Vooromslag van ‘Het ogenboek’, een gezamenlijke uitgave van Godfried Bomans en Harry Prenen

Uit: Het Ogenboek van Godfried Bomans en Harrie Prenen. Uitgave van chocolade en cacaofabriek Kwatta in Breda, 1951

Uit: Het Ogenboek van Godfried Bomans en Harrie Prenen. Uitgave van chocolade en cacaofabriek Kwatta in Breda, 1951

De soldaat. Uit 'Het Ogenboek' van Godfried Bomans (tekst) en Harrie Prenen (illustraties)

De soldaat. Uit ‘Het Ogenboek’ van Godfried Bomans (tekst) en Harrie Prenen (illustraties)

V.l.n.r.: Harry Prenen, Godfried Bomans en Jan Mul in 's-Hertogenbosch, 26 juli 1942

V.l.n.r.: Harry Prenen, Godfried Bomans en Jan Mul in ‘s-Hertogenbosch, 26 juli 1942

De twee grootste vrienden van Godfried Bomans waren vrij zeker Michel van der Plas en Harry Prenen. Hier op een foto gemaakt in de Van Lennepzaal van restaurant landgoed Groenendaal (Koerier, 28-10-1987)

De twee grootste vrienden van Godfried Bomans waren vrij zeker Michel van der Plas en Harry Prenen. Hier op een foto gemaakt in de Van Lennepzaal van restaurant landgoed Groenendaal (Koerier, 28-10-1987)

In het Haarlems Dagblad van 23 oktober 2007 zei Michel over de onnavolgbare Godfried Bomans in een gesprek met journalist Gerard van Putten: “Echte vrienden waren ze niet, wel brachten Michel van der Plas en Godfried Bomans een grote wederzijdse genegenheid voor elkaar op. ‘Als er sprake is van echte vriendschap, vertrouw je elkaar van alles toe. Godfried was daarvoor een te grote eenling. Hoewel wij een niet geringe uitwisseling van ervaringen tot stand hebben gebracht voor ons boek ‘In de kou’, bestaande uit een reeks van intieme gesprekken over onze jeugd en onze roomse opvoeding. Het hele Rijke Roomsche Leven passeerde de revue. Maar er bleef altijd een zekere afstand. Als ik bij hem op bezoek ging in Bloemendaal, deed hij na mijn aanbellen de deur open en riep meteen op preektoon: ‘Jáááá, het is Pasen’. En zonder me te begroeten begon hij dan te preken als een priester-predikant. Hield hij zeker tien minuten vol. Dat was een vaste ceremonie. Ik denk dat hij, zo ons beiden wilde terugbrengen in het Rijke Roomsche Leven. Vervolgens zag hij er een mogelijkheid in om te schitteren. Dat deed hij. Hij had zich de finesses van de gewijde redenaars van vroeger tot zich genomen.”Dan was er nog zijn eeuwige behoefte om te clowneren. In het jaar dat wij die gesprekken voerden voor ‘In de kou’, presteerde Godfried het om voorafgaande aan die tweewekelijkse bezoeken aan mij altijd eerst ergens anders op deze laan aan te bellen. Om daar dan de vraag te stellen waar ik woonde. Hij was toen al een beroemd tv-persoonlijkheid. En vond het leuk herkend te worden en verwarring te zaaien. Bomans bij iemand op de stoep, dat was wat. En daar genoot hij van.’ ‘Tegen het eind van zijn leven had hij de gewoonte om naar een hem wildvreemde straat in de buurt te rijden. Dan zette hij de auto neer en belde ergens aan. De deur ging open en dan zag zo’n mevrouw of meneer zich oog in oog staan met Bomans. Ja, zei die dan zogenaamd verstrooid, ik ben hier toch bij Smit. Nee hoor, u bent hier bij Kernkamp. Hé, maar dit is toch de Piet Heinstraat 64. Daar woont toch Smit. Nee hoor, was het antwoord. Dan moest het al heel gek lopen, wilde Bomans niet uitgenodigd te worden om toch even binnen te komen. Nou, een glaasje zal er wel in blijven, zei Godfried dan. En zo liet hij zich tientallen keren uitgebreid fêteren’.” Een vergelijkbaar verhaal is van Kees Fens dat terwijl de redactie bij hem thuis in Zandvoort op Godfried Bomans wachtte bleek die achteraf bij een familie in de buurt een gezellige avond te hebben doorgebracht. Henricus Lucas (Harry) Prenen is op 24 maart 1915 in Schoten geboren [sinds 1927 gemeente Haarlem], woonde langdurig in Overveen in het grote huis Elswoutlaan 1 (gemeente Bloemendaal) en is 20 oktober 1992 te Haarlem overleden. Hij is begraven op het kerkhof van de Mariaparochie te Overveen. In 1942 studeerde hij af in de geschiedenis en letteren aan de gemeenteuniversiteit van Amsterdam. Prenen was geschiedenisleraar aan het Mendelcollege te Haarlem. Hij was historicus, dichter, tekenaar, illustrator, aquarellist, journalist en rederijker. Prenen werkte als journalist o.a. als redacteur bij Propria Cures, de Volkskrant, Elseviers Weekblad en de Nieuwe Linie. Op het Triniteitslyceum raakte hij bevriend met Godfried Bomans. In 1936 begonnen zij het schetsgenootschap de Rijnlandsche Academie met als doel voorgenomen demping door de gemeente van de Bakenessergracht te voorkomen. Van Bomans illustreerde hij o.a. Sprookjes en Memoires of Gedenkschriften van Mr.P.Bas.

Harry Prenen wordt ten grave gedragen op het kerkhof in Overveen (Haarlems Dagblad, 26-10-1992)

Harry Prenen wordt ten grave gedragen op het kerkhof in Overveen (Haarlems Dagblad, 26-10-1992)

Foto van de derde klas van het Triniteitslyceum aade Zijlweg in Haarlem va de paters Augustijnen. Pater Eusebius gaf Latijn, later bekend als volksprediker. Vòòr hem van links naar rechts: erard van de Pavoordt, later ingetreden als Benedictijn van de Paulus-abdij in Oosterhout, naast hem Harry Prenen. Uiterst links Jan de Wit, later werkzaam in de uitgeverijwereld en daarnaast Jan Bomans, later hoofd van het Spaarnestad-Fotoarchief

Foto van de derde klas van het Triniteitslyceum aan de Zijlweg in Haarlem van de paters Augustijnen. Pater Eusebius gaf Latijn, later bekend als volksprediker. Vòòr hem van links naar rechts: Gerard van de Pavoordt, later ingetreden als Benedictijn van de Paulus-abdij in Oosterhout, naast hem Harry Prenen. Uiterst links Jan de Wit, later werkzaam in de uitgeverijwereld en daarnaast Jan Bomans, later hoofd van het Spaarnestad-Fotoarchief

Een jonge Harry Prenen, uit de Katholieke Illustratie van 1935.

Een jonge Harry Prenen, uit de Katholieke Illustratie van 1935.

Prenen

Illustratie onder pseudoniem Gustave Hacqui = Harry Prenen bij verhaal ‘Een bekentenis’ van Godfried Bomans, in: ‘Thijm Almanak’ 1938.

Tekening van Harry Prenen van zijn zolderkamer in de Cronjéstraat, waar hij als gymnasiast studeerde en gelegenheidsverzen schreef. (Uit: Haaelem op versvoeten, 1989).

Tekening van Harry Prenen van zijn zolderkamer in de Cronjéstraat, waar hij als gymnasiast studeerde en gelegenheidsverzen schreef. (Uit: Haaelem op versvoeten, 1989).

H.L.Prenen zoals hij zichzelf ziet. Gepubliceerd in 1948 n.a.v. zijn uitgave: 'Tafelrede en andere gedichten (Amsterdam, Elsevier, 1948).

H.L.Prenen zoals hij zichzelf ziet. Gepubliceerd in 1948 n.a.v. zijn uitgave: ‘Tafelrede en andere gedichten (Amsterdam, Elsevier, 1948).

Prent van de week: Het Fantoom, uit: Katholieke Illustratie, 1949, p.536.

Prent van de week: Het Fantoom, uit: Katholieke Illustratie, 1949, p.536.

20 september 1941. Bij de 50ste verjaardag van componist Jan Mul. V.l.n.r. Jan Mul, Harry Prenen, Godfried Bomans en leraar Nederlands drs. A.J.Schneiders

20 september 1941. Bij de 50ste verjaardag van componist Jan Mul. V.l.n.r. Jan Mul, Harrie Prenen, Godfried Bomans en leraar Nederlands drs. A.J.Schneiders

Godfried Bomans: Sprookjes. Geïllustreerd door Harry Prenen

Godfried Bomans. Spoorkjes, 1946. Geïllustreerd door Harry Prenen

Illustratie bij 'de Dood van een Sprookjesverteller' van Godfried Bomans door Harrie Prenen. Pentekening uit 1946

Illustratie bij ‘de Dood van een Sprookjesverteller’ van Godfried Bomans door Harrie Prenen. Pentekening uit 1946

Prenen3

Illusratie van Harry Prenen bij het sprookje ‘Het Lachkruid’ van Godfried Bomans. Pentekening uit 1946.

Prenen1

Illustratie van Harry Prenen bij ‘Pieter Bas’ van Godfried Bomans, vrij naar een motief van Rudolf Wilke. Pentekening uit 1936.

Godfried Bomans. Pieter Bas, geïllustreerd door Harry Prenen.

Godfried Bomans. Pieter Bas, geïllustreerd door Harry Prenen.

Uitspraak over geschiedenisleraar Harry Prenen door radio- en televisiepresentator Rob Trip, in: Haarlem Bevalt!, 2009

Uitspraak over geschiedenisleraar Harry Prenen door radio- en televisiepresentator Rob Trip, in: Haarlem Bevalt!, 2009

Tekening van Harry Prenen uit 1951. Lodewijk van Deyssel biedt op verzoek van Godfried Bomans aan Willem Bilderdijk, die zich graaf van Teisterbant noemde, het erediploma van Teisterbant aan.

Tekening van Harry Prenen uit 1951. Lodewijk van Deyssel biedt op verzoek van Godfried Bomans aan Willem Bilderdijk, die zich graaf van Teisterbant noemde, het erediploma van Teisterbant aan.

Prenen1.jpg

                      Foto van Harry Prenen in Overveen van achter zijn rug genomen

Brief van Harry Prenen aan graficus Sem Hartz, 21 maart 1988

Brief van Harry Prenen aan graficus Sem Hartz, 21 maart 1988

Vervolg brief van Harry Prenen aan Sem Hartz, 21 maart 1988.

Vervolg brief van Harry Prenen aan Sem Hartz, 21 maart 1988.

——————————————————————————————-

Het Hildebrand Monument in de Haarlemmerhout omstreeks 1960. Beeldhouwer Jan Bronner (1881-1972) werkte hier aan van 1914-1947

Het Hildebrand Monument in de Haarlemmerhout omstreeks 1960. Beeldhouwer Jan Bronner (1881-1972) werkte aan de beelden van kalksteen van 1914-1947

Scan van het originele handschrift: Camera Obscura 1839-1989 door Harry Prenen.

Het originele handschrift: Camera Obscura 1839-1989 door Harry Prenen.

Vervolg gedicht van Harry Prenen

Vervolg gedicht van Harry Prenen

Uit vouwblad: Camera Obscura 1839-1989 door H.Prenen. Met afbeelding van Nicolaas Beets. Gedrukt door Avalon pers, Woubrugge.

Uit vouwblad: Camera Obscura 1839-1989 door H.Prenen. Met afbeelding van Nicolaas Beets. Gedrukt door Avalon pers, Woubrugge.

Het Hildebrandmonument van Jan Bronner na verhuizing van Haarlem naar Heino/Wijhe (foto Frans Westerink)

Het Hildebrandmonument van Jan Bronner na verhuizing van Haarlem naar Heino/Wijhe (foto Frans Westerink)

Op 14 september 2014, op de 200ste geboortedag van Nicolaas Beets, is voor de derde maal onder grote belangstelling na een restauratie het Hildebrand-monument in de Haarlemmerhout onthuld

Op 14 september 2014, op de 200ste geboortedag van Nicolaas Beets, is voor de derde maal onder grote belangstelling na een restauratie het Hildebrand-monument in de Haarlemmerhout onthuld

De originele beelden van het Hildebrand-monument door Bronner is in Heine te zien; replica's in de Haarlemmerhout en de gipsafgietsels met ingang van november 2014 in Museum Beelden aan Zee in Scheveningen (Tijdschrift van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, 2015, 1)

De originele beelden van het Hildebrand-monument door Bronner is in Heine te zien; replica’s in de Haarlemmerhout en de gipsafgietsels met ingang van november 2014 in Museum Beelden aan Zee in Scheveningen (Tijdschrift van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, 2015, 1)

Kort voor het overlijden van Harry Prenen op bezoek bij zijn vriend Jan Bomans, gemaakt foto in de tuin van huize Elba. De koektrommel in hun midden maar Prenen gaf de voorkeur aan een sigaartje.

Kort voor het overlijden van Harry Prenen op bezoek bij zijn vriend Jan Bomans, gemaakt foto in de tuin van huize Elba. De koektrommel in hun midden maar Prenen gaf de voorkeur aan een sigaartje.

In 1981 reikte Harry Mulisch aan Harry Prenen het eerste exemplaar uit van 'De keldergang der heren; geschiedenis van de Haarlemse sociëteit Teisterbant'.

In 1981 reikte Harry Mulisch aan Harry Prenen het eerste exemplaar uit van ‘De keldergang der heren; geschiedenis van de Haarlemse sociëteit Teisterbant’.

Brief van Harry Prenen aan Bert Koekebakker, initiatiefnemer van het Godfried Bomans Genootschap

Brief van Harry Prenen aan Bert Koekebakker, initiatiefnemer van het Godfried Bomans Genootschap, 4 november 1972.

Vervolg schrijven van Harry Prenen aan Bert Koekebakker

Vervolg schrijven van Harry Prenen aan Bert Koekebakker

Schrijven van Harry Prenen aan Hans Krol, 19 oktober 1981.

Schrijven van Harry Prenen aan Hans Krol, 19 oktober 1981.

Vervolg schrijven van Harry Prenen aan Hans Krol, 19-10-1981

Vervolg schrijven van Harry Prenen aan Hans Krol, 19-10-1981

Vooromslag van de bundel 'Haarlem op versvoeten' door Harry Prenen. Haarlem, De Vrieseborch, 1989.

Vooromslag van de bundel ‘Haarlem op versvoeten’ door Harry Prenen. Haarlem, De Vrieseborch, 1989.

Bakenessergracht Haarlem. Aquarel van H.L.Prenen, 1934 (NHA)

Bakenessergracht Haarlem. Aquarel van H.L.Prenen, 1934 (NHA)

Jan Gijzenvaart. Potloodtekening van H.L.Prenen, 1944 (NHA)

Jan Gijzenvaart. Potloodtekening van H.L.Prenen, 1944 (NHA)

Bomans was de naam. Boek en 4 l.p.'s, 1978. Tony van Verre ontmoet Bertus Aafjes, Simon Carmiggelt, Michel van der Plas en Harry Prenen.

Bomans was de naam. Boek en 4 l.p.’s, 1978. Tony van Verre ontmoet Bertus Aafjes, Simon Carmiggelt, Michel van der Plas en Harry Prenen.

Vers van Lennaert Nijgh: 'Lof der Houten Letteren' opgedragen aan Harry Prenen, 1989

Vers van Lennaert Nijgh: ‘Lof der Houten Letteren’ opgedragen aan Harry Prenen, 1989

'Schrijfblokje' door Gerrit van Dijk, uit Haarlem Dagblad van 4 februari 1989.

‘Schrijfblokje’ door Gerrit van Dijk, met van links naar rechts Harry Prenen, Nicolaas Beets en Godfried Bomans; uit Haarlem Dagblad van 4 februari 1989.

Harry Prenen door Eppo Doeve

Harry Prenen door Eppo Doeve

Necrologie Harry Prenen door John Oomkes. Uit: Haarlems Dagblad van 21 oktober 1992.

Necrologie Harry Prenen door John Oomkes. Uit: Haarlems Dagblad van 21 oktober 1992.

Tekening van H.Prenen door Eppo Doeve getekend in een boekje van Godfried Bomans: Korte aforismen, tijdens de begrafenisplechtigheid van Bomans op 24 december 1971. PIM FORTUYN (1948-2002) OVER GODFRIED BOMANS EN HARRY PRENEN, IN: BABYBOOMERS; AUTOBIOGRAFIE VAN EEN GENERATIE. BRUNA, 1999. Pim Fortuyn (geboren in Driehuis) volgde het Mendelcollege in Haarlem en vervolgens het Triniteitslyceum. ‘(…) Godfried Bomans was erelid van onze debatingclub, een lidmaatschap dat hij serieus nam. Eenmaal per jaar kwam de grote katholieke schrijver naar onze clubavond en dan zat het bomvol, de paters natuurlijk op de eerste rij en op het podium, achter een met groen kleed bedekte tafel, het bestuur met in hun midden de grote schrijver. Het programma was het normale programma, dat wil zeggen, een causerie door een van de leerlingen, een kritische recensie van een belangrijk boek door een andere leerling en een gedicht van een kunstzinnige leerling. Daarna kwam Bomans aan bod. Hij gaf zijn visie op de gebeurtenissen en stak daarin overvloeiend zelf een verhaal af. Bomans was een groot pedagoog: nooit werd iets afgekraakt en hij ging heel serieus in op het gebodene. Wel werd voorgedaan hoe het beter of anders kon en dat was lachen, gieren, brullen, want Bomans was een typetjesbouwer zonder weerga en een onnavolgbaar humorist. Als schrijver was hij zeer geslaagd, maar met hetzelfde gemak had hij een carrière als kleinkunstenaar kunnen kiezen, want hij was van het niveau van Wim Sonneveld. Moeiteloos combineerde hij beide vaardigheden. Hij was een woordkunstenaar aan wiens lippen wij hingen. Nog dagen daarna gingen bon-mots of een kernachtige uitdrukking van hem over de cour. Als je dan later leest hoe onzeker deze man man was en hoezeer hij twijfelde over zijn eigen talent, dan valt er een diepe droefheid over je. Hij was voor ons een der grootsten, zo niet de grootste, en zag zichzelf zo dikwijls als een der minst getalenteerden. Harry Prenen was minstens zo getalenteerd en een vriend van Bomans en onze geschiedenisleraar. Harry komt ook in een van de boeken van Bomans voor als een alter ego, een aangever, zijn secretaris. Een positie die door Harry nimmer is weersproken, maar groot onrecht doet aan zijn eigen talenten. Harry was in de eerste plaats een groot spreker en verteller. Zijn openbare toespraken waren juweeltjes van welsprekendheid en eruditie. Er kon geen gelegenheid op school voorbijgaan of Harry trad op als feestredenaar. Humor stond centraal, maar hij wilde ons ook op een speelse wijze laten delen in zijn fenomenale kennis van de geschiedenis en de literatuur. Harry las alles wat los en vast zat, had een enorme bibliotheek met unieke, veelal eerste uitgaven, en wist dat ook nog te plaatsen. Harry heeft ons letterlijk de vlucht van de Franse Koning geschetst, de sfeer en de landschappen en baseerde zich daarbij op de conservatieve historicus Carlyle, zijn grote voorbeeld.  Die Franse revolutie was natuurlijk in de kern slecht en de koning van goede wil – na de Franse revolutie is het immers gedaan met de heerschappij van de rooms-katholieke Kerk in Frankrijk – maar het was ook heel spannend en interessant. Later heb ik mijn favoriete acteur, Marcello Mastroianni, de vlucht van de koning nog eens zien naspelen in de prachtige film La Nuit de Varennes en toch, het mooie spel van Mastroianni ten spijt, het was niet zo mooi als het uitgesmeerde individuele toneelstuk van Harry Prenen. Virtuoos speelde hij alle rollen in dit drama, van de koning tot Robbespierre, van comte de Mirabeau tot de opkomende Napoleon, een andere held van hem. Daarenboven kon Harry prachtig tekenen en heel mooie gedichten maken en aquarelleren. Harry zag zich als een negentiende eeuwse homo universalis en  dat was hij ook, niet alleen voor ons, maar ook in werkelijkheid. Lang is hij vrijgezel, in zijn schitterende maatkostuums met onafscheidelijke sigaar op de fiets, met alpinopet en dikke jas, pas laat trouwt hij. Een zoon uit dat huwelijk is een verdienstelijk pianist en cabaretier geworden (1) Harry is als verteller mijn grote voorbeeld en heeft voor mij de studie van de geschiedenis tot een feest gemaakt.’ (1) Paul Prenen

Over Harry Prenen als tekenaar, zie uitvoerig artikel van Hans Christiaan de Vries, in: Godfried; periodiek van het Godfried Bpmans Genootschap, jaargang 37, nummer 2, september 2015, p.80-89

Prenen

Godfried Bomans en Harry Prenen (door laatstgenoemde in 1937 getekend)

Een maand na het overlijden van zijn Vriend Godfried Bomans maakte Harry Prenen het volgende vers:      HET LAATSTE GESPREK

Dit was het schemeruur dat wij te samen zaten

bij ’t haardvuur en de kaars onder de spiegelglans

waarin wij tijd en tel en krijgsrumoer vergaten

met middenin tussen ons een schim: Moeder de Gans

Daarbuiten lag de tuin bevroren en verlaten:-

toen,  dwars door het gesprek, zag zij opeens haar kans

en nam het woord in hem, – muziek achter het praten

alsof de toverfluit ons nodigde ten dans.

De kamer werd kristal zolang zij bezig was

en rakelde in het vuur. De wijn slonk in het glas.

Er viel een dunne schreeuw in ’t donker voor de kim,-

Hij wenkte mij nog na en sloot de voordeur weer.

De kaarsvlam is gedoofd. De spiegel klinkt niet meer.

Moeder de gans is weg. – Nu is hij zelf die schim.’

==========================================================

Hieronder: pastiche van Sigmund Peter de Wit (De Volkskrant, 22 januari 2016). Het lied ‘Midden in de winternacht’ is van Harry Prenen (1943), getoonzet door componist Jan Mul:

Prenen.PROPRIA CURES EN GODFRIED BOMANS + HARRY PRENEN ALS REDACTEUREN 

propria-cures

In bovenstaand boek is de geschiedenis van het Amsterdamse studetenblad Propria Cures uitvoerig beschreven door Lucas Ligenberg en Bob Polak, waarbij ook de kortstondige redacteuren Bomans en Prenen ter sprake komen.

Godfried Bomans deed in 1933 eindexamen gymnasium A aan het  r.k. Triniteitslyceum in Haarlem (getuigschrift 5 juli 1933). In september liet hij zich inschrijven als rechtenstudent aan de Universiteit in Amsterdam. Hij is spoorstudent vanuit Berkenrode Heemstede, maar betrok in 1937 een kamer aan de Huidenstraat 25 te Amsterdam bij de weduwe Kling. Daarvoor had hij al op 4 juli 1936 het kandidaats rechten behaald. 1 februari 1939 is hij plotseling naar Nijmegen vertrokken om daar wijsbegeerte en psychologie (bij o.a. professor Rutten – die hem zal adviseren in plaats van psycholoog: schrijver te worden). Harry Prenen (1915-1992) maakt zijn studie geschiedenis en letteren aan de UvA in 1942 af. Bomans was formeel redacteur van 8 oktober 1938 tot 11 maart 1939 en H.L.Prenen van mei 1940 tot 26 oktober 1940, toen de gehele redactie aftrad.

In oktober 1938 deed Godfried Bomans als vertegenwoordiger van de r.k.sociëteit Thomas als redacteur van PC zijn entree, die hij ‘Verantwoording’ noemt, welke de opmerking bevat ‘Ik kan niet ernstig blijven. Dat zal ook mijn redacteurschap kenmerken. Wat ik geven wil is een weinig vreugde, voor zover de nijpende tijden het toelaten’ . Bomans redacteurschap zal van korte duur zijn omdat hij februari/maart naar Nijmegen verhuist, maar ook van daaruit zal hij nog tot 1941 bijdragen aan PC leveren.

pc

Intree van Godfried Bomans met tekeningen van zijn vriend Harry Prenen

Eind jaren 30 is de meest levendige periode van Propria Cures wat literaire bijdragen betreft, te danken aan het kolderproza van Godfried Bomans, evenals aan gedichten en poëzie vertalingen van Harry Prenen.Als oud-redacteur is van Bomans o.a. het verhaal ‘De herbergier van Pidalgo’ opgenomen en in 1940 het verhaal ‘Het doosje en de bananenschil’ dat in 5 afleveringen is verschenen.

In  latere jaren (tussen 1955-1960) moet oud-redacteur Godfried Bomans  het ontgelden bij serieuze journalisten  als Piet Borst en later Rinus Ferdinandusse en Joop van Tijn. In 1961 is Bomans verscheidene malen  doelwit van Richter Roegholt.Harry Prenen publiceerde in zijn korte periode  als redacteur o.a. een ‘klinkdicht’ bij het huwelijk van Pieter Clausen. Eind oktober 1940 trad de toenmalige redactie van PC volledig af, bestaande uit Huib van Krimpen, Hans Grond, Lieneke Frerichs, Pie Smeets, Carl Brüsewitz en Harry Prenen’ . Lucas Ligtenberg en Bob Polak schrijven:’Opzeggingen zijn niet  van invloed geweest zegt de redactie maar wel de bemoeienissen van een zekere Willem Zwikker. In het nummer staan zes uitlui’s, een bericht van Clausen dat PC met een nieuwe redactie doorgaat en een sonnet van Harry Prenen getiteld”Immortelle”, gewijd aan Zwikker (26 oktober 1940)’ .

propriacures

Brief aan Propria Cures van Godfried Bomans. Uit: Godfried, periodiek van het Godfried Bomans Genootschap, jaargang 35, nummer 2, september 2013, pagina 67.